ترجمة ابراهيم بن هاشم القمی

● ترجمة ابراهيم بن هاشم القمی = تحقیق الحال فی ابراهیم بن هاشم / رجال / عربی t.-u ibrāhīm ibn-i hāšim al-qummī = taḥqīq-ul ḥāl fī ibrāhīm ibn-i hāšim شفتی بیدآبادی، محمد باقر بن محمد نقی، 1175؟ - 1260 قمری šaftī bīd-ābādī, mohammad bāqer ebn-e mohammad naqī (1762 - 1844) رساله درباره ابراهیم بن هاشم قمی پدر علی ابن ابراهیم صاحب تفسیر (مدفون در قم) است. او دو تحریر درباره ابراهیم بن هاشم دارد و یا رساله و تکمله‌ای؛ رساله‌ای مشتمل بر سه «مقام» است: مقام 1. فی حاله و ان الحدیث بسببه يندرج فی ای قسم من الاقسام المعروفه؛ مقام 2. المعروف فی کتب الرجال انه من اصحاب الرضاعلیه السلام؛ مقام 3. فی التنبيه على ما ذكره شیخنا الصدوق و جماعة من وصية امير المومنین (ع) لابنه محمد بن الحنفیه؛ و تکمله‌ای در دو مبحث: 1) حالات قمی، 2) اموری که باید بدانها توجه نمود. در دیباچه تحریر دوم کتاب مؤلف می‌گوید: «من پیشتر در احوال این شخص کتابی نوشته بودم و چون کمبود داشت این رساله را در تکمیل آن نگاشتم». گفتنی است که حال ابراهیم بن هاشم از لحاظ آنکه علماء مقدم علم رجال درباره وی ساکت بوده و از ایشان تصریحی درباره وی در دست نیست در این اواخر مورد بحث و ملاحظه قرار گرفته و به‌طوری‌که مولی محمد تقی مجلسی اول نقل کرده است جماعتی از علماء شیعه به صحت حدیث وی تصریح کرده‌اند. میرداماد نیز این نظریه را تأیید کرده است مؤلف این رساله نیز کاملا از آن طرفداری کرده است. این رساله نهم از الرسائل الرجالیه اوست. آغاز1: الحمد لله المتأبد مملكته بالخلود و الدوام و الممتنع سلطنته بغير و لا اعوان و على أكمل انبيائه 2: بسمله، بعد حمدالله المرشد للصواب و الصلاة على الجایز بكمال الفضيلة ... يقول ... ابن محمد تقى الموسوى، محمد باقر ... هذه كلمات شافية فی ابراهیم بن هاشم، فنقول تحقیق الحال فيه يستدعى التكلم فی مقالات ... چاپ: تهران، سنگی، بی ناشر، 1314ق.، رحلی، 16ص (الرسائل الرجالية: صص9-24) [الذريعة 147/4؛ أعيان الشيعة 188/9؛ دنا 1117/2] شروح و حواشی: 1- ترجمة ابراهيم بن هاشم القمی (مختصر)؛ بهاری همدانی، محمد باقر بن محمد جعفر (1277-1333ق)