تحریر المناظر لاقلیدس

● تحریر المناظر لاقلیدس / ریاضیات / عربی taḥrīr-ul manāẓir li-uqlīdes نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، 597-672 قمری naṣīr-od-dīn-e ṭūsī, moḥammad ebn-e moḥammad (1201-1274) وابسته به: مناظر و مرایا؛ اقلیدس (283-306) تاریخ تألیف: شوال 651ق (موافق با لفظ «خنا») رساله‌ای است در علم مرایا و مناظر. تحریر متنی از اقلیدس صوری (-306ق.م) است که توسط اسحاق بن حنین (-298ق) و در زمان مأمون عباسی ترجمه به عربی شده و توسط ثابت بن قره حرانی (-288ق) اصلاح شده است و در 64 شکل صورت گرفته است. در ضمن رساله اشکال بسیاری ترسیم شده است. آغاز: بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین، تحریر المناظر لاقلیدس و هو اربعة و ستون شکلا، صدر الکتاب: العین یحدب باستمداد من الاجرام النیرة فی الجسم الشفاف المتوسط بینها و بین المبصرات کالهواء و ما شاکله شعاعا کما تحدثه کما تحدثه الاجرام النیرة وحدها بعینه و یکون ذلک الشعاع کانه منبعث من العین و خارج منها ثم انه یصیر آلة لها فی الابصار فتختلف احوال المناظر لاختلاف اوضاعه فلیصدق بذلک انجام: التی توترها الاضلاع متساویة و کذلک اللتان توترهما القطران فاذا الاضلاع متساویة فی الرؤیة و کذلک القطران و ذلک ما اردناه تم و الحمدلله و المنة، تم کتاب المناظر و لواهب الفضل الحمد بلا نهایة و صلواته علی محمد النبی و آله و سلم چاپ: تهران، 1304ق، ضمن مجموعه اکرات و متوسطات؛ حیدرآباد دکن، 1359ق [الذریعة 382/3، 393/3، 278/22؛ مشار عربی 166 و 11-910؛ مدرس رضوی 357؛ مشار مؤلفین 736/5] شرح و حواشی: 1- مشرق الشمسین؛ دهلوی، محمد زمان بن محمد صادق (-12)