آغاز (برابر با اثر): حمد بی غایت و بی حد، شکر لایحصی و لایعد ...؛ آغاز متن: حمد لا یحصی ثنای بی قیاس ×× بی نهایت منت و بی حد سپاس.

انجام: شاهدی که ناظم این گلشن است ×× چشمهاش از نور عرفان روشن است / خود نشست و ختم کردش آن زمان ×× هشتصد و چهل سال بد...

آغاز (برابر با اثر): به نام گلشن آرای خیالات ×× که از نفیش برون آورده اثبات / چنان در وادی وحدت خرامد ×× که در خواب کسی هرگز نیاید

آغاز (برابر با اثر): به نام گلشن آرای خیالات ×× که از نفیش برون آورده اثبات / چنان در وادی وحدت خرامد ×× که در خواب کسی هرگز نیاید

آغاز (برابر با اثر): به نام گلشن آرای خیالات ×× که از نفیش برون آورده اثبات / چنان در وادی وحدت خرامد ×× که در خواب کسی هرگز نیاید

انجام: در بیداری عیش این چنین نصیبش شود و اگر داند و نگوید در خواب هم نبیند؛ تم

آغاز (برابر با اثر): به نام گلشن آرای خیالات ×× که از نفیش برون آورده اثبات / چنان در وادی وحدت خرامد ×× که در خواب کسی هرگز نیاید

انجام: وا گرداند و نگوید در خواب هم نبیند ..

آغاز: جهان خلق و امر اینجا یکی شد

انجام: که در وی سوره سبع المثانی است

آغاز (برابر با اثر): به نام آنکه جان را فکرت آموخت ×× چراغ دل به نور حکمت افروخت / ز فضلش هر دو عالم گشت روشن ×× ز فیضش خاک آدم گشت...

انجام: بنام خویش کردم ختم و پایان ×× الهی عاقبت محمود گردان / در او از راز دل گلها شکفته ×× که تا اکنون کس دیگر نگفته

آغاز: شاه ما حکم انما دارد ×× آن نشانش بنام رندانست

انجام: گفت سی سال شد که تا با یار ×× می کنم من سخن درین بازار

آغاز (برابر با اثر): به نام آنکه جان را فکرت آموخت ×× چراغ دل به نور حکمت افروخت / ز فضلش هر دو عالم گشت روشن ×× ز فیضش خاک آدم گشت...

آغاز (برابر با اثر): به نام آنکه جان را فکرت آموخت ×× چراغ دل به نور حکمت افروخت / ز فضلش هر دو عالم گشت روشن ×× ز فیضش خاک آدم گشت...

انجام (برابر با اثر): غرض زین جمله آن بد تا کند یاد ×× عزیزی گویدم رحمت بر او باد / بنام خویش کردم ختم پایان ×× الهی عاقبت محمود گرد...

آغاز (برابر با اثر): به نام آنکه جان را فکرت آموخت ×× چراغ دل به نور حکمت افروخت / ز فضلش هر دو عالم گشت روشن ×× ز فیضش خاک آدم گشت...

انجام (برابر با اثر): غرض زین جمله آن بد تا کند یاد ×× عزیزی گویدم رحمت بر او باد / بنام خویش کردم ختم پایان ×× الهی عاقبت محمود گرد...

آغاز (برابر با اثر): به نام آنکه جان را فکرت آموخت ×× چراغ دل به نور حکمت افروخت / ز فضلش هر دو عالم گشت روشن ×× ز فیضش خاک آدم گشت...

انجام (برابر با اثر): غرض زین جمله آن بد تا کند یاد ×× عزیزی گویدم رحمت بر او باد / بنام خویش کردم ختم پایان ×× الهی عاقبت محمود گرد...

آغاز (برابر با اثر): به نام آنکه جان را فکرت آموخت ×× چراغ دل به نور حکمت افروخت / ز فضلش هر دو عالم گشت روشن ×× ز فیضش خاک آدم گشت...

آغاز (برابر با اثر): به نام آنکه جان را فکرت آموخت ×× چراغ دل به نور حکمت افروخت / ز فضلش هر دو عالم گشت روشن ×× ز فیضش خاک آدم گشت...

انجام (برابر با اثر): غرض زین جمله آن بد تا کند یاد ×× عزیزی گویدم رحمت بر او باد / بنام خویش کردم ختم پایان ×× الهی عاقبت محمود گرد...

آغاز (برابر با اثر): به نام آنکه جان را فکرت آموخت ×× چراغ دل به نور حکمت افروخت / ز فضلش هر دو عالم گشت روشن ×× ز فیضش خاک آدم گشت...

انجام (برابر با اثر): غرض زین جمله آن بد تا کند یاد ×× عزیزی گویدم رحمت بر او باد / بنام خویش کردم ختم پایان ×× الهی عاقبت محمود گرد...

آغاز: خلیل آسابرو حق را طلب کن ×× شبی را روز وروزی را به شب کن / ستاره با مه و خورشید اکبر ×× بودخس وخيال وعقل انور

انجام: بنام خویش کردم ختم پایان ×× الهی عاقبت محمود گردان / غرض زین جمله آن کزما کند یاد ×× عزیزی گویدم رحمت بر اوباد