آغاز: که یک ذره رگ‌های گردن مبارکش برنخاسته بود قنبر چون این سخن بشنید گفت قسم به دین اولین و آخرین خوردم که فردا تن...

آغاز (برابر با اثر): سپاس و ستایش برون از چند و چون شایسته و شایان پاک یزدان بی چند و چون است که عالمیان را بنعمت‌های جاویدان رهنما...

انجام: بر دست مؤلفش محمد علی بن زین العابدین فی یوم سه‌شنبه بیست و دوم شهر مبارک رجب 1295

آغاز (برابر با اثر): زیباتر حرفی که طرف آفاق را مفوه سازد و چهره اوراق را مموه ستایش یزدانی است یگانه که با دو حرف کاف و نون سه گون...

انجام (برابر با اثر): و دائم مشغول به خواندن هزلیاتند و غیرمعتقد شرعیات قدضلوا ضلالاً بعیداً و خسروا خسراناً مبیناً.

آغاز (برابر با اثر): تاجر عشقم به کف مایه و سودم وفا ×× تا که شود مشتری تا چه دهد در بهار

انجام: گر بر شکمت نهند تیزی ندهی

آغاز: سلمان ساوجی: آمد سحری ندا ز میخانه ما ×× کای رند خراباتی و دیوانه ما

انجام: هرگز قدیم باشد جنبنده مکانی ×× زین قول می‌بخندد شهری و روستایی

آغاز: باز این چه شورشست که درخلق عالمست ×× باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتمست

انجام: خورشید گهی بدر شود گاه هلال ×× گر عکس دهد بماه در نجفش

آغاز: تاجر عشقم بکف مایه سودم وفا

انجام: موجود: هی هی چه نشستنی چه برخواستنی

آغاز: مرا هجر اینقدر آزار کرده است ×× که از وصل توام بیزار کرده است / عیادت می‌کنی بیمار خود را ×× مرا این آرزو بیما...

آغاز: گویی که بعد ما چه کنند و کجا روند ×× فرزندگان و دخترکان یتیم ما

انجام: صد بار ز خلف وعده زارم کشتی ×× صد بار نه صد هزار بارم کشتی / باز آی و بکش به خنجر بیدارم ×× انگار که باز از ان...

آغاز (برابر با اثر): تاجر عشقم به کف مایه و سودم وفا ×× تا که شود مشتری تا چه دهد در بهار

آغاز (برابر با اثر): تاجر عشقم به کف مایه و سودم وفا ×× تا که شود مشتری تا چه دهد در بهار

آغاز (برابر با اثر): تاجر عشقم به کف مایه و سودم وفا ×× تا که شود مشتری تا چه دهد در بهار

انجام: مهستی گنجه: آنی که به هیچ کس تو چیزی ندهی ×× صد چوب مغول خوری مویزی ندهی / سنگی که از آن روغن گنجد گیرند×× گر...

آغاز: حکیم سنایی: گویی که بعد ما چه کنند و کجا روند ×× فرزندکان و دخترکان یتیم ما

انجام: در عاشقی خویش مرا شهره شهر ×× دانستی و ایکاش نمیدانستی رکن اول از ارکان اربعه کتاب که شامل قصایدست، در این نسخ...

آغاز (برابر با اثر): تاجر عشقم به کف مایه و سودم وفا ×× تا که شود مشتری تا چه دهد در بهار

انجام: آنی که به هیچ کس تو چیزی ندهی ×× صد چوب مفلس خوری چیزی ندهی / سنگی که برآن از روغن برزک گیرند ×× گر بر شکمت نه...