آغاز: به کوی یار مرا بار به گل افتاده ×× فتاده بار من اما به منزل افتاده / گمان مدار خلاصی دل از آن سرزلف ×× که با ه...

انجام: صفحه دیگری را با قلم نارسای خود بیارایم وبیت این است: دور دستان را به احسان یاد‌کردن همت است ×× ورنه هر نخلی ب...

آغاز: هر لحظه با قلب فکار چشم خون بار ×× دو جانب بطحا با آه غم افزا

انجام: شایق برای فاطم این نوحه جانسوز ×× کردی بیان بچشم ترحال پریشان مشتمل بر اشعاری از مخلص، تاراج، یغما، جودی و ......

آغاز: ایدل ار خواهی که حق بنده ز نیکان

انجام: کمین زیر خاک کرده کمند. مشتمل است بر اشعاری در مصائب اهل بیت (ع)، غزلیات و قصیده ای از صفا علی شاه در مدح مولا...

آغاز: دوام و صحت جسم تو پایدار بود

انجام: جمله چون شیر ژیانی و نکردند خلاف. نسخه ای است بی سر و ته و درهم مشتمل بر قصاید و غزل و مثنوی، از یکی از شعرای...

آغاز: قضا و قدر حکیم رکنا، شنیدم روزی از پاکیزه رای

انجام: بر مهر جهانتاب فلک دام دهد نور. مشتمل است بر مثنوی‌های قضا و قدر حکیم رکنا و محمد قلی سلیم و میرزا عبدالرزاق و...

آغاز: مکن قصاص که آن جسم پاک رنجور است

انجام: فدای چشم تو گردم مگر بخوابی تو. مشتمل است بر مثنوی طولانی در سوگ حضرت رسول (ص) و ائمه اطهار (ع) و وقایع روز عا...

آغاز: در سینه گلبنت چه بنشست ×× باری مدهش بشاخ گل دست

انجام: مهر مه و مریخ زحل آدم حوا ×× نه هفت سما بود و نه سدره طوبی

آغاز: هر کجا طفلی که مادر زایدش

انجام: فقام دعبل الشاعر و انشد ×× اصبح وجه الزمان قد ضحکا ×× برد مامون هاشم فدکا. مشتمل است بر اشعار متفرقه، غزلیات،...

آغاز: و حمل الزاد اقبح کل شیء ×× اذا کان الوفود علی الکریمی / ز بر گل تنگ دل ای غنچه رعنا چونی ×× بی تو ما قرغه [غرق...

انجام: چوب و شلاق بایدش خوردن ×× که رخ او ز گریه تر گردد / هر چه زحمت کشد بمکتب او ×× زحمتش نخل بی ثمر گردد. نوحه‌ها...

آغاز: مه شعبان شد ای ماه بدایع تمثال ×× آمد آن مه که بود فخر تمام مه و سال

انجام: که صلت‌ها برم از شاه شه از شاه شهان ×× شکر لله که نکوتر بود امسال بفال مخمسی در مدح مظفرالدین شاه، در این مخمس...

آغاز: باز جاری گشت یاران بر زبانم نام آب ×× دامنم شد رشک جیحون از سرشک بی حساب / شد سکینه نزد عمو گفت کای جان عمو ××...

انجام: منزل خاصان بود دل مسکن اغیار یار ×× فرصتی خواهم که این بیگانه را بیرون کنم / چون نهان شد پسته خندان لعلش زیر ز...

آغاز: بنام آنکه جان فکرت اندیش ×× بود کمتر عطای او به درویش / بداد او ملک دل ما را مسلم ×× که گم شد اندر و صد عرش اع...

انجام: علی مرتضی نیست ×× جز او کس لایق مدح و ثنا نیست