آغاز: تویی چو یوسف معنی جهان اعمی را ×× زمصر برده برون آو دیده ده ما را

انجام: ناصرش بر جمله اعدا باد لطف ذوالجلال ×× حافظ ملکش پیمبر باد سلطان نجف اشعاری است بیشتر در مدح سلطان محمد قطب شا...

آغاز: فدایت جسمی ... و جمیع جوارحی بالتمام ... این شکنی و آن شکنی. بسمله اول دفتر بنام خالق دانا ×× صانع پروردگار حی...

انجام: نظری گر بمن آن گلرخ مه پاره کند ×× گر بجباره بود درد دلم چاره کند در میانه نسخه شعرهایی است با تخلص «مرصع» و گ...

آغاز: کجاست در همه ملک جهان سلیمانی ×× که مهر دل نسپارد بدست شیطانی / به امر ناقد چون باد را دهد فرمان ×× چرا نه دیو...

انجام: در خواب شبی هم نفس یار شدم ×× او را نفسی محرم اسرار شدم / روئی که بر آن روی نهادم به طرب ×× بر روی زمین بود چو...

آغاز: ز دو هزار فزون دل ربود از کف ماهی ×× ربود از کف من بولهوس چسان به نگاهی / منم گدای تو ای پادشه بگو که دهد ره ×...

آغاز: دوندی اوره کیم قانه غمینکدن یا نه یا نه ×× یوخده سسن او یانه شهید اغلم کفن سنه مراثی امام حسین (ع)

آغاز: تکیه اول بصبر کن ایدل ×× صبر را گیر و زاضطراب گسل

انجام: گر بخود ره نمی توانی رفت ×× گیر دامان عارفی استاد ترجیع بندی است از میرزا آقا، با بیت الترجیع: «کانچه اندر تصو...

آغاز: گرنه نور علی در آدم بود ×× مشت خاکی کجا شدی مسجود

انجام: ای مدیح تو ذات بی همتا ×× ای عدیل تو احمد محمود قطعه در مدح جناب امیرالمؤمنین است

آغاز: وقت رکوع شه دین خاتم خود

انجام: خداوند بیامرزد پدر و مادر کسی را که این بیاض را که میخواند، او هم بگوید خدا بیامرزد پدر و مادر نویسنده را شعر...

آغاز: المد لله الاحد الصمد لم یلد و لم یولد و لم یکن له کفوا احمد والصلوة و السلام علی رسوله و حبیبه الامجد فی السما...

آغاز: ساز آباد خدایا دل ویرانی را ×× یا مده مهر بتان هیچ مسلمانی را

انجام: ای شعله آه خانه روشن کردی ×× ای غم تو خوش آمدی صفا آوردی شامل منتخبی از اشعار شعرای ایران تا قرن 11 که برای شی...

آغاز: نخست آفرین مر خداوند پاک ×× که افراشت و بگذاشت خاک منظومه به‌نام مظفرالدین شاه در تبریز در 1292 سروده شده و شا...

آغاز: اگر معلم توفیق گرددم دم ساز ×× شود مغنی کلکم دگر نوا پرداز

انجام: به روح او که امام زمان خود نشناخت ×× و گر شناخت مطیعش نشد به عجز ونیاز قصیده است

آغاز: عمر آن عامر دیر خطاب ×× که از و کعبه دین گشته خراب

انجام: که ز قبح عمل خود غافل ×× طعنه زن گشت به آن صاحب دل مثنوی

آغاز: امت از حسرت رویت به دو صد فکر و خیال ×× دل ز غم لب به لب و دیده ز خون مالا مال

انجام: یار اگر لطف کند جانب دری نگرد ×× به ازین طالع و فیروزی و این جاه و جلال قصیده