آغاز: بگفتا بصالح به تند و غضب ×× چرا مانده [ای] اینچنین در عقب

انجام: بدیدار هم شاد و خرم شدند ×× دل از غم ستردند بی غم شدند ... بر اهل بیتش هزار آفرین ×× که هم طیبین اند و هم طاهر...

آغاز: الهی بمستان میخانه است ×× بعقل آفرینان دیوانه ات / بدریا کش لجه کبریا ×× که آمد بشأنش فرود انما

انجام: شراب شهادت بکامش رسان ×× بجد علیه السلامش رسان مثنوی عرفانی است

آغاز: (و سه برگ سفید گذارده‌اند) دل چه باشد قطره دریای قدم ×× در شکسته عقل را آنجا قدم

انجام: بیش از این با خلق گفتن روی نیست ×× بحر را گنجایی اندر جوی نیست / در نیابد حال پخته هیچ خام ×× پس سخن کوتاه بای...

آغاز: نمایم نمایم به نام خدا ابتدا خدایی که نبود ورا انتها

انجام: دلبر خود را یگانه دیده اند ×× این چنین معشوق را برگزیده اند مثنوی گویا از خود حیرانی با تخلص «حیران

آغاز: بسمله، خامه رطب اللسان معنی طرازی می کند ×× وصف شمشیر محمد شاه غازی می کند / زهی تیغ شاهنشه روزگار ×× به قتل ع...

انجام: جهان زیر حکم شه کامکار ×× بماناد از فضل پروردگار مثنوی تعریف شمشیر محمد شاه غازی است. اثر، تعریف لعل و یاقوت س...

آغاز: به بسم الله اول گشایم زبان ×× به تن تامرا هست تاب وتوان / کنم حمد خلاق جان آفرین ×× کزوهست برپا زمان وزمین

انجام: چو سازد شهنشاه با او عتاب ×× چنین گوید او پادشه را جواب / که دراصفهان بود غوغا بسی ×× نداده است مالیه بر من کس...

آغاز: به نام خدایی که جان آفرید ×× زبان سخن در دهان آفرید

انجام: بکن خیر بر هر که افتد ز پای (کذا) ×× که دست تو گیرد خدا در جزا این مثنوی شامل مدایحی است درباره فتحعلیشاه و یک...

آغاز: مرا در گلشن جان گلعذاریست ×× که از عشقش بجانم خار خاریست / ز رنگ آمیزی گلهای خارش ×× فضای سینه ام خوش لاله زار...

انجام: رخ از هر چه جز حق بود تاختند ×× رهی پس ز دلها به دل یافتند مثنوی عرفانی است

آغاز: غیر آبی نیست اندر این جهان ×× تا دهم رخسار آن را من نشان / هر چه می‌بینید خود آب است و بس ×× دور نبود نفس آب ا...

انجام: چون بچشم مال سویش بنگرید ×× حس ظن فقر در قلبش پرید مثنوی عرفانی است است به سبک طاقدیس ملااحمد نراقی شامل حکایت...

آغاز: آغاز سخن بنام آن یار ×× کز دیده نمی رسد بدیدار/ موجود بهر کجاست موجود ×× معدوم به غیر او است معبود

انجام: در کار زمانه لا ابالی ×× دل داده به یا لا یزالی ... اسلام برای خوش ... ×× در دولت شاه ناصر الدین منظومه ای است...

آغاز: بنام خداوند دادار فرد ×× که از خاک آدم پدیدار کرد

انجام: ناتمام: تو خود هر زمان سرفرازی به خشم ×× همی آب شرمت نیاید به چشم مثنوی «منتخبات غزوات حضرت امیر (ع)» است