آغاز: گویند پیش لاله رخی یار مبتلاست ×× همدرد ما شده است کنون یار بار ماست قصیده از محمد یوسفا در باره اسب ضیاء

آغاز: این قصیده را در وقتی که از جانب نواب کامیاب همیون شاه صفی خلعت به والی هرات و امرای خراسان می‌برده و به تقریب...

آغاز: شکر و سپاس و منت و عزت خدایرا ×× پروردگار خلق و خداوند کبریا

انجام: آن مه محمل نشین دارد مگر عزم سفر. قصایدی است از سعدی و جامی و هلالی و دیگران، مغشوش و بی سروته

آغاز: بر مسافران نوآموز و متردد‌ان شب و روز پوشیده نماند که هرگاه اراده مسافرت در نظر داشته باشند

انجام: در سرحد غیر با یزیدند ×× در مسکن خویش چون یزیدند/ در بادیه رو بهند و خرگوش ×× در کوه پلنگ ... قصاید و نوشته‌ها...

آغاز: حمد بیحد و سپاس بیقیاس حضرت واجب الوجودی را سزد که فهم خرده بین خرد در مصنوعات او متحیر مجمع القصاید است. در د...

آغاز: آغاز قصیده تجلی: پر شد ز عطر خوشدلی از بس که روزگار ×× چون عطسه از دماغ زمین جست نو بهار آغاز قصیده ظهوری: داغ...

انجام: پایان قصیده: خصمت چو دانه در دهن آسیا بود ×× بادا محب جاه تو از عیش کامکار. پایان قصائد ظهوری: گلگونی بیخها بن...

آغاز: لک الحمد ای بنامت نامه شوق ×× بیادت گرمی هنگامه شوق / موفق کن بذکرت نامه ام را ×× محلی کن بشکرت خامه ام را

انجام: مرا شیرین تر از جان کندن آمد ×× مرا لعل و ترا کان کندن آمد مثنوی است حدود 520 بیت

آغاز: چو شد صیاد صبح از دشت پیدا ×× گرفت آن دشت را آهوی صحرا

انجام: شد از نظاره غافل مست کردار ×× دلش را برد هندوی جگر خوار مثنوی از شاملو

آغاز: ز بسم الله خوش ابرو هر کتاب است ×× که موج آبروی هر <!-- page: 723 --> خطاب است / سر هر نامه را تابند کاکل ×× ب...

انجام: مرا در عشق فایق از همه کن ×× وصال من به حسن خاتمه کن مثنوی است از فایق

آغاز: بزرگ امید چون گلبرگ بشکفت ×× چهل قصه به چهل نکته فرو گفت / نخستین گفت کز خود بر حذر باش ×× چو گاو اشتر به زان...

انجام: پشیمان شد ز بد عهدی و بی داد ×× سرابی عدل را نو کرد بنیاد مثنوی در 41 بیت

آغاز: این چند بیت از نخستین ابیات موجود است: چو صبح از روی دریا کرد قد راست ×× حباب از کوچهای موج برخاست / دلم شد جم...

آغاز: خداوندا دلی ده آشنا روی ×× که تابد جز تو از هر آشنا روی

انجام: مثال دخل استعداد را خرج ×× نوازشهای گوناگون درو درج مثنوی سام و بهرام است به نام شاه صفی

آغاز: بحمدالله که این دیباچه راز ×× به توفیق هدایت شد سرافراز

انجام: منم خسرو مرا شیرین بود یاد ×× تو فرهادی ترا حسرت بود کار مثنوی شکار رفتن محمود غزنوی است

آغاز: بهر تصویر عشق سحر بیان ×× شد چمن ... سروران / خار ... بیابانش از سر درد ×× دل افسرده را گلستان کرد

انجام: آن باین این بآن چنان آمیخت که تن و جان بیکدیگر آویخت/ ... ×× عشق را کارها بود حاصل مثنوی عرفانی است، ناشناخته