جنگ

906. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 6234 احتمالاً گردآورنده، نسخه را برای خود تحریر کرده است. نسخه‌ها و ترکیباتی است در دو بخش. بخش اول بیشتر نسخه‌های کیمیایی و گزیده‌ای از دستورهای بعضی متقدمان و نیز متاخرانی همچون شیخ صالح بن ابراهیم، درویش قاسم، خواجه طاهر رومی، خلیفه امیر عبدالله شامی، سید محمد مصری، سید علی کرمانی، میرزا امین جراح، آقا هاشم تاجر اصفهانی، سید طاهر هندی، شیخ محمد عرب، حسین اخلاطی، بابا شاه هندی، ابوطالب امیری و دیگران است. بخش دوم ترکیبات و معجون ها و نسخه‌های عملیه ی بیماری هاست. از نسخه‌های اشخاصی همچون میرزا بزرگ حکیم باشی، ابوالقاسم بن ابوراب حکیم، میرزا حسین حکیم باشی فتح علی شاه، اسکندر میرزا پسر رکن الدوله، و دیگران نقل می‌کند. مؤلف از مردمان اواخر قرن 13ق است در خوانسار و گلپایگان می‌زیسته و احتمالاً زادگاهش یکی از این دو شهر باشد. پدر و جدش طبابت می‌کرده‌اند. نسخه حب جدوار تألیف پدرش در برگ 70پ و حب عطایی تألیف جدش در برگ 71 آمده است. نسخه سربندهای باب دارد. بعضی از ابواب آن از این قرار است: قمر رصاصه، اعمال قمری و شمسی، تکلیس، تصعید فضه، صفت سرب، صفت زعفران، سفیداب پختن، سفید کردن، زادالمسافر المسکین. و بعضی بدون عنوان و یا با عنوان (از جهت) است. در پایان ذیل نسخه‌ای نام محمودخان شهسوار آمده است. در برگ 73پ معجون جاویدان بوعلی سینا به نظم نقل شده است؛ خط: تحریری، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 72گ (3پ-74پ)، مختلف السطر (5/6-6×8-10)، اندازه: 7/9×11/5سم [ رایانه]