جنگ

101. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2325 آغاز: رسید مژده که اینک ز چین طره شام ×× علم علم اثر نور صبحگاه رسید؛ انجام: با من لب شیرین ز کلام تو سپهر ×× کفاره دهد روزه امروزه مرا شامل دو قسمت: قسمت اول (ص1-47) مسمطی از رهی که به‌دستور ناصرالدین‌شاه قاجار درباره بزرگان و خدمتگزاران و شعرای آن زمان سروده و تاریخ تصنیف آن را در این بیت آورده است که 1275 می‌شود: «خواهند اگر مصرع تاریخ نکوتر ×× فرمود ملک ناصرالدینشاه باعیان». این مسمط به‌چهار رشته تقسیم شده و 45 بند است. آغاز: «چون اختر صدر الوزراء گشت دگر سان ×× از خواسته یزدان یا سایه یزدان»، انجام: «خود دولت ما را تو معزی بصدا کرام ×× ای عم گرامی لقب از حضرت سلطان»، قسمت دوم آغاز ندارد و کاغذ و خط نیز با قسمت اول اختلاف دارد، منتخبی است از اشعار طالب آملی که یک قصیده و چندین غزل و رباعی است در حدود 1070 بیت؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: قوام الدین کازرونی، تا: 1053ق؛ کاغذ: سمرقندی و فرنگی، جلد: مقوا، 124ص، 7 و 20 سطر (5/7-8×11-18)، اندازه: 12/5×24سم [ف: 8 - 11]