جنگ

42. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3457 شامل: 1. نسخه جدوار (حب) از میرزا قاضی (ص1)؛ 2. چند روایت کوتاه به نقل از ابراهیم (ص)، حضرت عیسی، شیخ فریدالدین عطار و گفتاری کوتاه نقل از کشف الغمه و حدیثی دیگر نیز کوتاه از بوذر (1-4)؛ 3. منقولات از کتاب مفید الانسان در معرفت مباشرت و شهوت (5)؛ 4. احکام و داوری‌های امیرالمؤمنین علی (ع) (5-7)، آغاز: «اول دو زن در یک شب زادند در جای تاریک یکی را فرزند پسر بود و دیگری را دختر هر دو زن گفتند که پسر من زاده‌ام ...»، سپس نسخه‌ای پزشکی، انجام: «اگر بر حال خود بماند یا بیفزاید بر سستی این عنین بود و این باز آورد سخت نیکوست و لطیف»؛ 5. فایده نقل از کشف الاسرار (7)؛ 6. ذکر بعض از حالات ابراهیم (ع) و کیفیت وفات آن حضرت (8-9)، آغاز: «ارباب اخبار آورده‌اند که بعد از وفات ساره حضرت ابراهیم زنی از کنعانیان در حباله نکاح آورده شش پسر از وی در وجود آمد»؛ 7. حکایت دخمه انوشیروان عادل (9-15)؛ 8 گفتاری از ابراهیم ادهم (15-16)، آغاز: «از ابراهیم ادهم پرسیدند که خدای تعالی جل جلاله فرموده که ادعونی استجب لکم سبب چیست که خدای تعالی را میخوانیم ...»؛ 9. داستانی از اصمعی (16-17)، آغاز: «نقل است از اصمعی که بسالی که بحج میرفتم در بعضی از منازل راه حجاز دو مزکت را دیدم که گویی دو دژ ...»، دنباله داستان اص شماره 2581/8)؛ 72. نسخه حب جدوار (154)؛ 73. نسخه مفرح یاقوتی از نسخه حکیم جمالای یزدی (155)؛ 74. مفرح معتدل (156)؛ 75. مفرح دلگشای باد (156)؛ 76. یاقوتی نسخه شیخ (156)؛ 77. نسخه یاقوتی دیگری (157)؛ 78. یاقوتی معتدل ...؛ 79. بخشی از لمعات عراقی (157-158) (مجلس 256: 7)، آغاز: اما بعد کلمه چند در بیان عشق بر سنن سوانح به زبان وقت املاء کرده می‌شود تا آنکه معشوق نمای هر عاشق شود؛ 80. گفتاری از خواجه نصیرطوسی در پاسخ سؤال فرق بین وحدت و توحید و اتحاد و جواب (158-160)؛ 81. مفرح مقوی به کیفیت مشهور شاهی (160)؛ 82. نسخه فلونیا صدرالشریعة (160)؛ 83. رقعه که نواب خان خانان به ملا شکیبی نوشته (161)؛ 84. رقعه که نواب خان خانان در جواب عریضه یولقلی بیک نوشته (161-162)؛ 85. رقعه‌ای از خان خانان وقتی که مولانا نظیری اراده کعبه کرده بود به او نوشته (162-164)؛ 86. رقعه [از او] به خواجه حسین (164)؛ 87. رقعه همایون پادشاه به نواب جنت مکان شاه طهماسب علیه الرحمه (165)؛ 88. رقعه مولانا عرفی به مولانا ظهوری (166)؛ 89. از برای نواب مستطاب علامی فهامی شیخ الاسلامی به شیخ محمد پیشوا (166-167)؛ 90. از گلستان سعدی: سه چیز بی سه چیز پایدار نماند مال بی تجارت علم بی عمل، و ملک بی سیاست (168)؛ 91. سواد رقعه نصیراء همدانی که به سیادت پناه میر محمد مؤمن نوشته (169-170)؛ 92. من منشآت حکیم ابوالفتح (171)، آغاز: دوستترین محبان و مشتاق‌ترین دوستان که بتوانگری است و فعلی دل در خاطر ارباب تمیز جا دارد؛ 93. رقعه که حکیم مشار الیه به خان خانان نوشته (171)؛ 94. رقعه مولانا عرفی در نصیحت دوستی (171-172)؛ 95. رقعه پریخا نخانم دختر شاه طهماسب که به شاه اسمعیل نوشته (173-178)؛ 96. روایتی از حضرت پیغمبر (ص) درباره شب معراج و گفتگو با ایزد دانا (178-179)؛ 97. موجبات فراموشی نقل از حکماء (179)؛ 98. مکتوب قیصر روم به عبدالملک بن مروان و جواب و دسیسه حجاج بن یوسف (179)؛ 99. گفتاری در حکمت (180)؛ 100. بدان که چهار چیز دل را تاریک گرداند و کدورت باطن آورد (181)؛ 101. از سخنان عزیز نسفی درباره عزت نفس (182)؛ 102. مکتوبی که نواب صاحبی افلاطون الزمانی حکیم ابوالفتح به جماعتی نوشته درباره جهان (182)؛ 103. مکتوباتی از حضرت شیخ الاسلام شرف الحق و الشرع و الدین قدس سره العزيز که به جناب بندگان شیخ مخدوم مظفر شمس بلخی در اوقات مختلفه بر مقتضای اسؤله و آنچه از مشکلات که در پیش آمده در جواب نوشته‌اند (182-184)؛ 104. مکتوبی دیگر از همو که با این عنوان شروع شده: «اما مظفر بداند این قسم از علم معاملات نیست از علم مکاشفات است» (184-186)؛ 105. ایضاً مکتوبی دیگر از او (184-186)، آغاز: «ای عزیز بدانکه نماز از روی تمثیل مثال آدمیست و چنان که انسان مرکب است از اعضاء باطن و جوارح ظاهر و روح و جسم»، در این نامه و تفسیر سوره فاتحه نیز هست؛ 106. مکتوب شیخ الاسلام شیخ احمد جام در جواب مکتوب خواجه امام فصیح الدین (190-196)؛ 107. نامه سید امام ایلافی به شیخ الاسلام احمد جام (193-194)؛ 108. نامه از درویش پالان دوز (194)؛ 108. من کلام الاکابر: دو چیز محال عقل است خوردن پیش از رزق مقسوم و مردن پیش از اجل معلوم (194-197)؛ 109. شرح اصطلاحات عرفا (197-198)؛ 110. سواد کتابتی که نصیر ابیاران شیراز نوشته (198-200): من که میخواهم یکتا روش، و یگانه طور باشم و برسم و عادت ارباب رسوم و عادات که ظاهر آباد و باطن خرابند دست افشانم؛ 111. نامه مولانا محمد صوفی به نواب آصف جاهی پسر نواب اعتماد الدوله (200)؛ 112. آورده‌اند که خواجه حسن بصری را گفتند که فلان مر ترا غیبت کرد ... (201)؛ 113. درباره غیبت نقل از کنز العباد (201)؛ 114. حکایتی از قزوینی که پدر در چاه افتاده و او را در مجلس شراب خواری سرگرم دیدند (201-202)؛ 115. حکایتی کوتاه از مردم قزوین (202)؛ 116. فایده درباره اسماء و صفات حق تعالی (202)؛ 117. روایت از امام محمد باقر درباره خواندن اوراد (202-203)، در پایان چند نوع ذکر و ورد یاد شده؛ 118. روایتی از حضرت پیغمبر در فضیلت سوره فاتحه و ناس و بقره (203)؛ 119. فائده کوتاه درباره عقل و روح؛ 120. گفتاری درباره آیینه؛ 121. سخنی کوتاه از مظفر کرمانشاهی درباره عارف (204)؛ 122. سئوالی از ابوالحسن الارموی درباره وفا (205)؛ 123. ابوسعید خزاز را پرسیدند بدم مرگ که چه آرزو داری گفت حسد دارم بر غفلت (205)؛ 124. سخنی کوتاه از ابوحفص حداد درباره حفظ آداب (205)؛ 125. نامه به اسلام ملاذی شیخ محمد بن الخاتون (205-206)؛ 126. داستان‌هایی از جامع الحکایات درباره خلافت عمر عبدالعزیز و نیز درباره انوشیروان؛ 127. از نگارستان داستان سلطان محمود در هنگام مرگ و گفتگوی او با فرزندش مسعود (207)؛ 128. مکتوبی کوتاه در باب حکمت توانگری نقل از صحیفه سلیمانی (207)؛ 129. وصیت ابوسعید ابوالخیر (207)؛ 130. مکتوبی که شیخ علاءالدوله در جواب مرید خود شیخ عبدالله نوشته (208-211)؛ 131. خواص و فضائل آیة الکرسی و طلسمی به نقل از شیخ عباس بونی که اگر خواسته باشد در حصن آهنین رود باید به‌طریقه حضرت امام جعفر صادق کفایت کند و با خود دار (211-212)؛ 132. گفتار عبدالله بن حسن بن سابق الانطاکی بیکی از مریدان خود؛ 133. سخنی کوتاه از ارسطاطالیس؛ 134. نامه‌ای که حکیم ابوالفتح به امیر شریف آملی نوشته (213)؛ 135. نامه‌ای از نجیب الدین حکیم؛ 136. گفتاری از میر علیشیر که انسان به حب جاه و ریاست مجبول است (214)؛ 137. محمد واسع را گفتند چگونه‌ای گفت چگونه باشد کسی که هر روز یک منزل به هول قیامت نزدیکتر می‌شود؛ 138. داستان جلوس هارون الرشید بر مسند خلافت و تهنیت علما و مشایخ عراق جز سفیان ثوری (214)؛ 139. گفتاری از بایزید بسطامی در پند و اندرز (215-214)؛ 140. رقعه امیر محمد باقر داماد طاب ثرا به مولانا عبدالله ثانی (216)؛ 141. از بزرگی نقل است ... در افشای اسرار ربوبیت؛ 142. داستان و مثلی چند از گلستان سعدی (217-218)؛ 143. خواجه عبدالله مروارید در تعریف گرما نوشته (218-219)؛ 144. خواجه عبدالله مروارید در تعریف سرما (219-220)؛ 145. از گنج الگنج بوذرجمهر گوید پنج چیز بر بد خویی مرد دلیل است (220-221)؛ 146. چند داستان از گلستان سعدی؛ 147. نقل از کتاب ذمه امام جعفر صادق (ع) (221): موسی (ع) گفت سه خصلت برای بندگان واجب است تا مقرب درگاه ایزد متعال گردند. زهد، پرهیزگاری و گریستن از ترس خدا؛ 148. تعبیر خواب، روایتی از حضرت امام جعفر صادق (ع) (222)، این تعبیر به‌ترتیب در روزهای ماه است؛ 149. فصل در بیان سبب اختلاف طعم‌ها؛ 150. رساله در تعبیر پرش چشم و غیره (223-225)؛ 151. از واردات میر سید علی همدانی (226)؛ 152. رقعه که نصیرا محمدا به مظفر حسن نوشته (226-227)؛ 153. نامه نصیرا به میر معین وزیر اصفهان به طلب آب باغ یاسمین نوشته (227-229)؛ 154. از ابوتراب بخشی پرسیدند که صفت عارف چیست؟؛ 155. اسناد فاتحه معکوس: اگر کسی خواهد که سبع المثانی بخواند (229-230)؛ 156. از کشکول: اعرابی را کنیزکی بود که با او کمال تعلق داشت ... (230-231)؛ 157. از ذوالنون مصری در وقت احتضار پرسیدند که چه میخواهی و آرزوی دل تو چیست گفت خواهش و مطلب من منحصر در آنست که حق سبحانه و تعالی را پیش از جان دادن خود بیک لحظه بشناسم (231)؛ 158. اسامی امیرالمؤمنین علی (ع) (231-232)، نام‌های او در زبان فرشتگان و دیگران؛ 159. نقل من مسودات الکشکول: از عبدالله مبارک منقول است که گفت بسفر حجاز میرفتم ... (232-233)؛ 160. دایره معرفت تعبیر خواب که به درخواست اسکندر استخراج گردیده این دائره از روی حروف ابجد منظم گردیده (233-234)؛ 161. فایده در تعیین مساحت کره زمین (234-239)؛ 162. صاحب تاریخ آورده است که شعبی گفته که من در قصر دار الاماره کوفه پیش عبدالملک مروان نشسته بودم که خلیفه روی بمن کرد و گفت ای استاد آنچه از پیشینیان شنیده ای حکایت مناسب حال بیان کن و او قصه کوتاه در عبرت آغاز کرد؛ 163. نقل از کشکول تاویل بعضی از اهل عرفان خطاب حق را به حضرت آدم ... (239-240)؛ 164. سخن امام فخر رازی در تفسیر کبیر در توجیه آیه کریمه «ادعوا ربکم تضرعا و ...»؛ 165. گفتار از شیخ ابوسعید ابوالخیر درباره «کوه»؛ 166. گفتاری از سلطان العارفین شیخ ابوسعید ابوالخیر درباره عشق (241)؛ 167. دعائی برای درازی عمر (241-242)؛ 168. فضیلت ذکر لا اله الا الله؛ 169. وجه تسمیه غری (مرقد حضرت امیرالمؤمنین (ع) در نجف اشرف) (242-243)؛ 170. حدیثی از امیرالمؤمنین در عیب‌پوشی کسان؛ 171. توانگری و درویشی از صحیفه سلیمانی مکتوب است؛ 172. رقعه حکیم رشدی به میرزا ابراهیم همدانی (243-244)؛ 173. چند گفتار از جمع عبدالاول؛ 174. گفتاری از سقطی با یکی از مریدان (244)؛ 175. اسناد فاتحه معکوس (245)؛ 176. از انوار حکمت منسوب به یوسفی، آغاز: این که حق خدای نگاهدار تا خداوند حق تو نگهدار دارد؛ 177. از حضرت امیر (ع) نقل است که چهار خصلت عادت کن تا از رستگاران باشی زبان از دروغ..؛ 178. در خبر است که یحیی به زکریا (ع) بر گور دانیال پیغمبر (ع) بگذشت (246)؛ 179. نقل از میر سید علی همدانی؛ 180. صورت رقعه میر محمد یوسف صدر (246-247)؛ 181. مکتوب نواب خانخانان سپهسالار به مرشدخان بروجردی از برهان پور (247)؛ 182. حضرت خواجه عبیدالله احرار قدس سره می‌فرماید که دو مکر است از پروردگار نسبت (247)؛ 183. نقل از کتاب نزهة الریاض در باب فضیلت دعائی در شب جمعه (247-248)، آن دعا این است: یا دائم الفضل علی البریه و یا باسط الیدین بالعطیه الخ؛ 184. دعایی در گشایش حاجات؛ 185. حدیثی چند نقل از حضرت امیر (ع) در باره معراج و دعایی که حضرت پیغمبر اکرم (ص) پس از مراجعت از معراج میخواندند ... آن دعا این است: اللهم انی اعوذ برضاک من سخطک و اعوذ بعفوک الخ؛ 186. سخنی کوتاه درباره هنر و هنرمند (247)؛ 187. صلوات و تحیت حضرت رسول (ص) (247-248)؛ 188. گفتاری کوتاه از حضرت فاطمه زهرا (ع)؛ 189. حدیثی در باب معراج پیغمبر (ص) (249-250)، در پایان حدیثی در فضائل علی (ع) است؛ 190. خواص چند دعاء و ذکر؛ 191. پندی کوتاه درباره دوستان قدیم و یاران ندیم؛ 192. گفتار در شکایت از درد اشتیاق؛ 193. گفتارهای کوتاه (چند حدیث) از امیرالمؤمنین علی (ع) در باب فضیلت و تقوی و اندرز (251)؛ 194. روایتی از علی بن ابیطالب (ع) به نقل از حضرت پیامبر (ص) (252)؛ 195. خواص اسماء الحسنی نقل از شیخ کفعمی (252)؛ 196. ابیاتی از شیخ بهاءالدین (253)؛ 197. خواص ذکر الحمد (253)؛ 198. گفتارهای کوتاه (کلمات قصار) از مولی امیرالمؤمنین (ع) (253-254)؛ 199. گفتارهایی کوتاه در پند از: ارسطو، سقراط، افلاطون، سلمان و احادیثی از پیغمبر (ص) و ائمه (ع) در مواعظ (254-265)؛ 200. تفسیر آیه «و کان تحته کنز لهما و کان ابوهما صالحا»: قیل کان لوحاً من ذهب (265-266)؛ 201. روایت و چند گفتار از حضرت امیر (ع) و چند سخن از حکماء؛ 202. روایتی به نقل اسحاق بن عمار درباره حقوق مؤمنان از حضرت صادق (ع) (267)؛ 203. مناجات از علی بن الحسین (ع) (268-271)، آغاز: آه و انفساه کیف لی معالجة الاغلال؛ 204. قال رسول الله من ستر مؤمناً فقد سترنی و من سترنی..؛ 205. حدیث قدسی قال الله عزوجل انی وضعت الاربعة فی اربعه؛ 206. -مقادیر (273-282) در آن از کتاب کشف حساب الحقیقه یاد شده. آغاز: بیان معرفت من ور طل و اوقیه و استارد مثقال و قیراط و طسوج ...؛ 207. نسخه‌های پزشکی (282-290)؛ 208. و مما سمع فی شرح هذه آلایه «انزل من السماء ...» من داوم علی قراءتها عند النوم یجئ له شخص ...؛ 209. خواص اسماء الحسنی (290-300)؛ 210. مشارق الانوار بشارة المصطفی بشیعة المرتضی (300-301) تصنیف شیخ جمال الدین ...، آغاز: قال دخل رسول الله (ص) محلی علی سرورا مبشرا فسلم علیه فرد (ع) فقال مارایتک اقبلت؛ 211. از امام غزالی در کتاب موسوم به سرالعالمین فی المقاله الرابعه فی ترتیب الخلافه (301-303)؛ 212. حدیث‌هایی از پیغمبر (ص) و ائمه شیعه (ع)؛ 213. خطبه همام از علی (ع) در صفت مؤمن؛ خط: نسخ و نستعلیق شکسته، بی‌کا، تا: قرن 11؛ با قلم‌های مختلف، مطالب دفتر همه در معارف و آداب و امثال و حکایات و احادیث، پند و اندرز و نکات برجسته‌ای از حکماء و علماء و دانشمندان و پیشوایان دین است و برگ‌هایی نیز در طب و دارو و نسخه‌های مختلف نگاشته شده است؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: مقوایی، 310ص، 20 سطر، اندازه: 12/5×25سم [ف: 10 - 1420]