جمشید و خورشید

11. تهران؛ انجمن آثار و مفاخر فرهنگی؛ شماره نسخه: 2 آغاز: دل زنگار خوردم را صفابخش ×× مرا آیینه معنی نمابخش؛ انجام: فضا می داد نور و سایه را عرض ×× که السلطان ظل الله فی الارض خط: نسخ خوش، بی‌کا، تا: محتملاً قرن 11؛ افتادگی: آغاز؛ در بین نسخه علاوه بر داستان فوق، غزل‌ها و قطعات نیز وجود دارد؛ با سرلوح، مجدول؛ کاغذ: بخارایی، جلد: مقوایی تیماج ماشی، 138ص، 15 سطر (7×12)، اندازه: 11×16سم [ف: 20]