جزیره مثنوی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 115/6-فیروز آغاز: حمد بلا غایت و بی حد و شکر لا یحصی و لا یعد مر آن خدای را ... اما بعد مدتی بود که این نامراد و پر تاسف اعنی غمناک سینه چاک یوسف تتبع مثنوی ... می کردم روزی بعضی از طالبان حقائق ... التماس کردند که مثنوی مولانا بحریست بی حد ... مگر بعضی از لآلی منظومه وی ... در رشته ایجاز و انتخاب کشیده شود؛ انجام: این نه نجم است و نه رمل است و نه خواب ×× وخی حق و الله اعلم بالصواب / این چنین فرمود ملانای ما ×× کاشف اسرارهای کبریا؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1080ق؛ مذهب؛ کاغذ: دولت آبادی شکری، جلد: تیماج قهوه‌ای، 29ص (46-74)، 15 سطر، اندازه: 12×21سم [ف: 21 - 239]