تقریرات الاصول

94. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1291ط آغاز: بسمله. الحمد لله رب العالمين ... فائده استعمال اللفظ في معنيين مجازيين و اكثر غير جائز استعماله فی معنیین؛ انجام: بل وضع عدم حصوله شخصا بناء على كفاية الظن النوعي. طبق یادداشت محمد بن صادق حسین طباطبائی، این اثر از محررات شیخ مرتضی انصاری یا از تلامذه معتبر آن مرحوم است (ص 234 و 464) و نیز در پایان نسخه نگاشته: «الى هنا بلغ الينا و المظنون انها من محررات شيخنا الاجل علم الهدى الشيخ المرتضى عطر الله مرقده كما لا يخفى على من تأمل فيها و على النسخة المنقوله هذه النسخة منها هكذا این کتاب را جناب مستطاب آقا شیخ علی تویسر کانی زید فضله استنساخ نمودند از نسخه جناب مستطاب آقا میرزا محسن تویسرکانی که از جمله اجله تلامذه مرحوم شیخ قده بودند که ایشان از خط مبارک استاد و مصنف مرحوم شیخ اعلی الله مقامه استنساخ فرموده بودند حرره الاحقر على الحسيني». مرحوم طباطبائی در حاشیه نویسی است: «هو جناب میرزا علی آقا زید فضلا ابن حضرت حجة الاسلام الحاج میرزا محمد حسن متع الله ...»؛ خط: نسخ تحریری، کا: محمد بن صادق حسینی طباطبائی، تا: 1309ق، جا: سامرا؛ 464ص، 17 سطر، اندازه: 16×23/5سم [ف: 24/3 - 57]