تفسير القرآن الكريم

2. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 24763 آغاز: بسملة، ابوعبدالله احمد بن محمد الساری قال حدثنا البرقی ... قال قيل لأبي عبدالله علیه السلام ان الناس يقولون ان القرآن على سبعة احرف فقال كذبوا نزل على حرف واحد من عند رب واحد الى نبی واحد؛ انجام: من الجنة و الناس قال نفر من الجن من الناس (كذا) الله الحمد و المنة [قد تم تفسير ابی عبدالله السيارى] خط: نسخ، بی‌کا، تا: اواخر قرن 13؛ مصحح؛ مهر: میرناصر حسین «لا اله الا الله الملک الحق المبین عبده ناصر حسین ... نیشابوری 1305» (مربع)؛ اهدایی: رهبری، اسفند 1376؛ کاغذ: نخودی، جلد: مقوا، رویه گالینگور مشکی، 53گ، 20 سطر، اندازه: 10/8×17/5سم [اهدائی رهبر: 1علوم قرآن - 138] و [ف: 22-165]