تفسیر الجلالین

17. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 34755 آغاز: بسمله. سوره كهف مكيه. بسمله. الحمد و هو الوصف بالجميل ثابت لله تعالى و هل المراد الاعلام بذلك للايمان به أو؛ انجام: و يثبت فيهم بالطريق المؤدى الى ذلك و الله اعلم بالصواب سورة الفاتحة مكية ... و نكتة البدل افادة ان المهتدين ليسوا يهود و لا نصارى و الله سبحانه و تعالى اعلم. از تفسیر سوره کهف تا پایان سوره ناس و ادامه نسخه قبلی (34754) است. ظاهراً اسباب نزول سوره‌های کافرون، نصر، تبت، المسد، اخلاص و معوذتین در پایان این تفسیر کتابت نشده و به جای آن تفسیر سوره فاتحه نوشته شده است؛ خط: نسخ، کا: میر هاشم بن شاه عباس، تا: 14 محرم 1174ق؛ محشی با رموز «صح» و توضیحی با رموز «ایضاً» و ...، مطالبی از کتاب «المجالین فی حاشیة الجلالین» ملا علی قاری هروی که به ضبط برگ آخر «محمد رفیع الدین» در مکه مکرمه حواشی را کتابت نموده؛ اهدایی: رهبری، مهر 1386؛ کاغذ: حنایی آهاری، جلد: تیماج فرنگی قهوه‌ای، 202گ، 22 سطر، اندازه: 14/8×22/5سم [اهدائی رهبر: 1علوم قرآن - 112]