تفسیر آیة «و لو انما فی الارض من شجرة اقلام»

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 883/1-طباطبائی آغاز: مسأله قوله تعالی و لو ان ما فی الارض من شجرة اقلام و البحر يمده من بعده سبعة ابحر ... قال الشيخ شهاب الدین احمد بن ادریس قاعده لو انها اذا دخلت علی مثبتین کانا منفيين ... اذا تقررت هذه القاعده فيلزم ان يكون كلمات الله قد نفدت و ليس كذلك؛ انجام: فقطع الله تعالى هذا الربط و قال ما نفدت انتهى كلامه روح الله روحه در فهرست بدون نام مؤلف، اما در ص 731 همین مجلد از فهرست توسط همین فهرست‌نگار با نسخه زیر یکی دانسته شده؛ خط: نستعلیق، کا: محمد سعید فرزند میر نظام حسینی، تا: 1072ق؛ نوشته‌هایی است به خط کاتب به نقل از فصوص محیی الدین عربی، تفسیر نیشابوری، مفاتیح الغیب رازی و نیز یادداشتهایی تاریخی؛ کاغذ: اصفهانی شکری، جلد: تیماج عنابی، 1گ، 23سطر، اندازه: 16/5×28/5سم [ف: 23 - 181]