التفسير

80. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 2171 آغاز: ان الذين آمنوا باسرار القران و لطائف الفرقان و عرفوا الذات الاحدى منزها عن مضاهات الشريک و الامثال مقدسا عن الاشباه و الانداد و عملوا الصالحات بخلوة الاخلاص و الانقطاع عن الاعراض و الاغراض آغاز سوره مریم: تفسير سورة كهيعص بسمله. بسم الله الموصوف بالاحدية الرحمن الذى بشر عبده زكريا بيحيى الرحيم الذى كلم عيسى فى المهد و جعله من الصالحین؛ انجام: فاحبط الله اعمالهم ابطل الله جهادهم لانه ما كان لله مخلصا و كان ذلك ذلك الاحباط على الله يسيرا و ليس بعسير يحسبون الاحزاب لم يذهبوا تفسیر سنی و عرفانی است. با اندکی از نکات ادبی و اخبار و جز تفسیر گمنام کتابخانه دانشکده ادبیات (فهرست ص 130) و از قشیری نیشابوری و سلمی نیشابوری و محیی الدین اندلسی و روزبهان شیرازی و بیضاوی نیست. برای بسمله در آن در هر سوره‌ای تفسیر جداگانه شده درست مانند تفسیر قشیری، شامل تفسیر سوره‌های کهف، مریم، طه، انبیاء، حج، مؤمنون، نور، شعراء، نمل، قصص، عنکبوت، روم، لقمان، سجده، احزاب؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوا، 149گ، 21 سطر (13/5×21)، اندازه: 20×29سم [ف: 9 - 865]