التفسير

10. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 5919 آغاز: سوره كهف: الاو اصبر نفسك الايه او من اولها الى حرزا و ان الذين آمنو الايتان فان ذلك مدنى و لم يجعل له عوجا لنصبك قيما مستقيما وى نفى العوج مع ثبوت الاستقامه واحد هما يغنى ... ايذ ان انه فى غاية الاستقامه لان النسيان؛ انجام: الاستقامة و الحمدلله رب العالمين و المسئول من كل من وقف على هذا ... و كان الفراغ من نسخه على يد العبد ... عمر بن ابی بكر بن اسحاق الشيرازى اجاره الله ... رابع عشر صفر ثمان و ثمانين و ستمائة بمدينه شیراز.. آمین یا رب العالمين. از غزالی، این تفسیر اگر از غزالی است به جز یاقوت التأویل او است؛ خط: نسخ کهن، کا: عمر بن ابی بکر بن اسحاق شیرازی، تا: 688ق؛ کاغذ: سمرقندی ضخیم، جلد: تیماج مشکی، 700ص، 23 سطر، اندازه: 18×26سم [ف: 17 - 306]