التفسير

تهران؛ حقوق؛ شماره نسخه: 116 - ج آغاز: عاصم و الکسائی و یعقوب و خلف و قرأ الباقون ملک و هو المختار لانه قرائة اهل الحرمین ... و الدین هو الجزاء و المراد یوم الجزاء الاعمال ... (صراط الذین انعمت علیهم) بدل من الاول بدل الكل و هو فى حكم تكرار العامل من حيث انه المقصود بالنسبة و فايدته التوكيد و التخصيص على ان طريق المسلمين هو المستقيم على آكد وجه. تفسير سوره بقره: سورة البقرة و هي مایتان و ست و ثمانون آية كوفى و سبع بصری. بسمله. الم. و سایر الحروف المعجمة التى يفتتح بها السور اختلف فيها فقيل انها من المتشابهات التي استأثر الله بعلمها و لا يعلم تاویلها الا هو و هذا هو المروى عن اهل البيت عليهم السلام و قيل هی اسماء السور و قيل المراد بها الدلالة على اسماء الله تعالى فقوله الم ای انا الله اعلم؛ انجام: لها ما كسب من خير و عليها ما اكتسب من شر لا ينتفع بها ... و قوله انما يقال في الخير و قوله خط: نسخ خوش، بی‌کا، تا: قرن 8 و 9؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ در هامش بسیاری از جاها «بلغت قرائة ايده الله» دارد و ساختگی نیست از حواشی که به خط متن است و در بسیاری از جاها نشانه «بخطه» دارد بر می‌آید که از روی نسخه اصل نوشته شده است؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: مقوا عطف میشن، 150گ، 20 سطر (15×15/5)، اندازه: 15×21سم [ف: - 291]