تعلیقه شرح عضدی بر مختصر الاصول

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 2144/16/5 آغاز: فی الشرح العضدى لمختصر الاصول فی مبحث الدلالات. «الدلالة الوضعية منها لفظية، بأن ينتقل الذهن من اللفظ الى المعنى إبتدا ...» انتهت عبارته. اقول: لاامتناع فى أن يكون شيء واحد باحد الاعتبارين علة لنفسه بالاعتبار الآخر؛ انجام: فلافائدة لاتحاد الدلالتين ذاتاً، و اختلافهما اعتباراً، إذ مع ذلك لم يلزم اندراج دلالة التضمن فی اللفظية. فتأمل. کاتب = مؤلف، تا: شوال 992ق؛ آن را برای تاج حسین (احتمالاً همان تاج الدین حسین صاعد بن شمس الدین طوسی صاحب کتاب) نوشته است، پس از این رساله شعرهایی از خودش به خط خود نگاشته است: چند بیتی که در ستایش از خودش سروده به پیروی از نظامی، قصیده ای از او، مناجات او از مشرق الانوار او که در آن از مخزن الاسرار نظامی پیروی کرده است (ص221-228)؛ کاغذ: سپاهانی و فرنگی، جلد: مقوا با پارچه زری عطف میشن، 1ص (221) [ف: 9 - 808]