التعادل و التراجيح

3. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 1210- 7/110 آغاز: بسمله، خاتمة فی تعارض الادلة وهذا المقصد من اهم مقاصد الاصول اذاالفقیه عند اعمال الادلة يرى في الغالب انها متعارضة؛ انجام: ففيه ايضاً ان الترجيح بها مبنى على القول بكون الشهرة جابرة للدلاله وهو خلاف التحقيق لما ذكرناه من انها ليست جابرة الا على القول باعتبار الظن الكلى. رساله‌ای است در تقریرات درس اصول فقه میرزای شیرازی که در نسخه حاضر تنها خاتمه آن که در مبحث «تعارض ادله» است، موجود می‌باشد. و در آن از نهایه و تهذیب علامه و معالم الاصول و فصول نقل می‌کند و در چند جا نیز در نقل قول عبارت «صاحب الرسالة الشریفة» را به کار می‌برد که ظاهراً رسائل شیخ انصاری مراد است. تعارض الادلة؛ خط: تحریری، کاتب = مؤلف، تا: قرن 13؛ مصحح، متن خط خوردگی دارد؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 90گ، 20-22 سطر، اندازه: 16×21/5سم [ف: 2 - 1010]