تصوف صوفیه (رسالة فی)

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8946/1 آغاز: هذه رسالة في تصغوف صوفیه و ملاحده لعنهم الله که این هذیانها و مزخرفاتها که زندیقان راه زناق دین گفته اند. بسمله و به نستعین. بعد حمد و ثنا و منان مستعان و صلوات سید انس و جان. و بدان که تمام دین محمدی شریعت و طریقت و حقیقت است؛ انجام: حضرت الله تعالی همه طالبان دین قیوم را به صحبت مرشدان صراط المستقیم برساند به حرمت انبیای من الاقطاب و الافاداد. خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ مهر: «افوض امری الی الله عبده احمد» (بیضی)، «لا اله الا الله محمد رسول الله علی ولی الله 1112»، «عبده فتح الله 1194» (بیضی)، «جهان ... (یک کلمه در برش صفحه از بین رفته) شد از نور محمد 1144» (بیضی)، «العبد محمد ... شریف» (بیضی)، «یا کافی المهمات عبده محمد رضا 1178» (مربع)، «الله محمد علی» (مربع)، «افوض امری الی الله عبده شیر محمد» (مستطیل)، «... چون بلرزد / محمد بفریاد ... رسد 1014» (چهار گوش)، «اوله لطفک ز نظر یار احمد» (هشت گوش)، «یا کافی المهمات عبده محمد رضا 1178» (مستطیل)؛ یک بیت شعر نوشته شده در ربیع الاول 1107 ق در قریه قمقان آصف التولان (؟)؛ یادداشت غلام رضا ولد صاحب کاظم که کتاب را به آقا غلام رضا ولد علی یولداش داده؛ کاغذ: فرنگی نخودی آهار مهره، جلد: تیماج قهوه‌ای، 2ص (21-22)، اندازه: 29/1×18/2سم [ف: 29/1 - 431]