تذکرة التواریخ

مشهد؛ الهیات؛ شماره نسخه: 22 عکسی آغاز: هو الحی الذی لا یموت ابدا حمد و سپاس بیحد و غایت و شکر و ثنای بیعد و نهایت واجب الوجودیرا که جلال صفات کمالش ... اما بعد بر ضمایر فیض مآثر انور صافیه ... اضعف عبادالله الملک الولی عبدالله الکابلی که در ایام فرصت بقدر استعداد و استطاعت در کتب متبرکه معتبره سیر النبی و تواریخ محمد جریر طبری و زبدة التواریخ جمال الدین کاشی و نظام التواریخ قاضی ناصرالدین بیضاوی و عیون التواریخ ابی طالب بغدادی و جهان گشای جوینی و سیرالملوک نظام الملکی و سلجوقنامه ظهیری نیشابوری و دیوان النسب و قصص الانبیاء و تذکرة الاولیاء و متون الخبر و حبیب السیر و درج الدرر امیر اصیل الدین و سیر ملا معین الدین المسمى بمعراج النبوه و روضة الاحباب و نفحات الانس و رشحات القدس و جامع الحکایات و مجمع المقامات و تاریخ گزیده و تذکرة الشعراء دولت شاهی و مجالس العشاق، تذکره میرزا سلطان حسین و مجالس النفایس تذکره الشعرای میر علی شیر و تذکره مولانا پناهی و غیره میگذشت و در آن گلزارهای مملو از نکات غریبه و فوائد عجیبه بطریق مطالعه سیر میکرد و مستفید میگشت از عالم غیب فیضی بر دل حزین ریخت و خیالی بخاطر این مسکین آمیخت که از پیرامون این گلشنها دامان گلی گزیند ... تا در صفحات روزگار و ادوار دهور لیل و نهار ازین کم بضاعت بی اعتبار یادگار بماند نسخه اصل: نسخه شماره 2093-136 شوروی؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: یک‌شنبه 11 ربیع الاول 1010ق، جا: قصبه برکنه ماتیله سرکار بکر؛ جلد: کالینگور عنابی عطف میشن، 261گ، 17 سطر، اندازه: 19/5×28سم [ف: 3-1289]