تذکره اسحاق بیک

49. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 2723 آغاز: برابر؛ انجام: مهستی گنجه: آنی که به هیچ کس تو چیزی ندهی ×× صد چوب مغول خوری مویزی ندهی / سنگی که از آن روغن کنجد گیرند ×× گر بر شکمت نهند تیزی ندهی. از بخش رباعیات قسمتی از ردیف الف و قسمتی از ردیف حرف یاء و تمام قسمتهای حرف باء تا حرف هاء افتاده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ پیش از شروع به نگارش تذکره ساقی نامه (مثنوی) انشائی فتحعلیشاه را 96 بیت که آغاز آن: «چمن تازه شد باز چون روی یار ×× بده ساقی آن باده خوش گوار» و آخر آن این بیت می‌باشد: «ز جان و دلت هست خاقان غلام ×× سخن ختم کردم بدین والسلام» نوشته، دارای اشعاری از آزاد کشمیری و میرزا اسمعیل خان متخلص به خرسند شیرازی و ولی محمد میرزا متخلص به خسته و محمد علیخان متخلص به مهر که ظاهراً به خط خود آنها است نوشته شده؛ واقف: سپهسالار؛ کاغذ: آبی رنگ فرنگی، جلد: تیماج، 252ص، 13 سطر، اندازه: 16×21/5سم [ف: 2-471]