تخمیس قصیده برده

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8944/1 آغاز: اولا ثنائک فی مدحتی یا ازلی امم × مقتلی لنور جیبک یا کامل النعم(؟) ... سری الی الله سیراً کی یکون به ×× دعا الی الله المستمسکون به / مستمسکون بحبل غیر منفصم؛ آغاز ترجمه: او ره به حق نموده همه مهتدی به او ×× او راه پیش برده همه مقتدی به او / راه خدا گرفته شده سرمدی به او ×× او رو به حق و مبتدی و منتهی به او / دست و لا به حبل و لا کرده محتکم؛ انجام: برابر خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: آغاز، تملک: محمد قاسم بن حسین علی بیرجندی در 1109ق، محمد حسن بن محمد کریم با مهر «عبده محمد حسن بن محمد کریم» (بیضی)؛ مهر: «قال انی عبدالله 1212» (مستطیل)، «یا ابا القاسم ادرکنی» (بیضی)، «ابن مصطفی عطاء الله 1157» (مربع)، «قال انی عبدالله 1212» (مستطیل)، «الهی عاقبت محمود گردان 1194» (مستطیل)، «یا واهب العطیات» (مستطیل)، «بنده آل محمد قاسم 1121» (شش گوش)، «الیس الله بکاف یا عبدالله 1198» (بیضی)؛ کاغذ: فرنگی نخودی آهار مهره، جلد: میشن مشکی با ترنج و سرترنج، 44ص (1-44)، ابعاد متن: 10/5×12، اندازه: 15/7×28/6سم [ف: 29/1-412]