تحفة الكلام

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4438/4 آغاز: بسمله. و به نستعین. الحمد الله ذوالفضل و المن و الاحسان و علی رب العباد هو الله المستعان ... فالداعى چون کلام زاکیه وافیه ... منظوم گشته ... اما بعد غرض از بسط و تقیید و تمهید این کلمات آنست که فیقول الفقیر ... حسین الحسينى القاری؛ انجام: من سورة الفلقين ليس فيهما خلاف. تمت الرسالة القراءه خاصة بقراءه العاصم بروايتين بعون الله الملك الوهاب. خط: نسخ،بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج مشکی، 31گ (67-97)، 22 سطر (14×19)، اندازه: 12×18سم [ف: 13-3399]