نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/68045
کتابخانه و مخزن نگهداری: دائرة المعارف
شهر و کشور: تهران
شماره نسخه: 1982/1-عکسی

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) —
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله ✓

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

نام کاتب:
بی‌کاتب
تاریخ کتابت:
بی‌تاریخ
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 1 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نسخ (خوش)
تعداد برگ و سطر:
- • -
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
-
کاغذ و جلد:
کاغذ نامشخص • جلد نامشخص

آغاز نسخه

« جلد 1: حمدله. صلاة. و بعد، فیقول العبد المذنب الواثق ابن عبدالرحیم الیزدی عبدالخالق ... انی حین کنت مشرفاً بالحایر الحسینیه ... من الله علی بتألیف هذا الکتاب فی فقه الشریعة مع الاشارة الى اقوی الادلة فشرعت فیه ... و سمیته بالتحفة الحسینیه، و رتبته على کتب و خاتمه »

انجام نسخه

« و عدم المخرج عنه لامعنى للتوقف. المقام الرابع جلد یکم »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
بی نام، پیش از 1228ق که تاریخ یکی از «اجازه» ها است، با نشانه‌های «بلغ» «قوبل مع الاصل»، همراه است با 4 «اجازه» از دانشمندان روزگار به نگارنده، شیخ احمد احسایی (ص 2-70)، شریف العلما (ص 8)، سید عبدالله شبر (ص 9-11). سید محمد (ص 12)؛ (ص 30- 188)
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 7 • صفحه 374 • ردیف 1
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1982/1-عکسی آغاز: جلد 1: حمدله. صلاة. و بعد، فیقول العبد المذنب الواثق ابن عبدالرحیم الیزدی عبدالخالق ... انی حین کنت مشرفاً بالحایر الحسینیه ... من الله علی بتألیف هذا الکتاب فی فقه الشریعة مع الاشارة الى اقوی الادلة فشرعت فیه ... و سمیته بالتحفة الحسینیه، و رتبته على کتب و خاتمه؛ انجام: و عدم المخرج عنه لامعنى للتوقف. المقام الرابع جلد یکم؛ خط: نسخ خوش، بی‌کا، بی‌تا؛ بی نام، پیش از 1228ق که تاریخ یکی از «اجازه» ها است، با نشانه‌های «بلغ» و «قوبل مع الاصل»، همراه است با 4 «اجازه» از دانشمندان روزگار به نگارنده، شیخ احمد احسایی (ص 2-70)، شریف العلما (ص 8)، سید عبدالله شبر (ص 9-11). سید محمد (ص 12)؛ (ص 30- 188) [عکسی ف: 1-64]