تحفة الاخوان

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 15138/1 آغاز: سپاس و ستایش مر خدایرا که دلالت کرد ما را بر جاده نجات و هدایت فرمود ما را بسوی آنچه واجب می‌گرداند ... اما بعد چنین می‌گوید اقل الخليقة بل لا شىء فى الحقيقة محمد صادق ابن محمد رضا الحسینی الاسترآبادی که چون ملتمس شد جمعی از برادران دینی و دوستان یقینی؛ انجام: و برسوله و بامیر المؤمنین و بکم یا مولای اولکم و آخرکم و نصرتی معدة لکم و مودتی خالصة لکم آمین آمین و بعد از آن ایندعا را میخوانی اللهم انی اسئلک ان ... خط: نسخ و نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: قرن 13؛ مصحح، محشی از مؤلف، مجدول، دارای کمند؛ کاغذ: فرنگی، 41گ (1-41)، 21 سطر، اندازه: 9/5×16/5سم [ف: 38-427]