تجزية الامصار و تزجية الاعصار

51. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 756 آغاز: برابر 1؛ انجام: لمؤلفه. دریغ طبع مرا گر مربی بودی ×× زبان ناطقه دادی ببندگیش اقرار ... حسب الامر بندگان ... علیمردان خان ایشک آقاسی باشی دیوان اعلی ... اقل خلق الله ابن لطف الله محمد یحی بهبهانی بنوشتن این نسخه بدیعه در قصبه رامهرمز کوه کیلویه شروع و بتوفیق دادار جهان در دارالسلطنه اصفهان بتاریخ شهر رمضان سنه اثنی عشر و مأته بعد الالف من الهجرة ... تمام بود. خط: نستعلیق، کا: محمد یحیی بهبهانی، تا: 1112ق، اصفهان؛ افتادگی: انجام؛ مجدول، کمندکشی، مذهب، قصیده‌ای شامل نام و اسامی گوشه‌ها و ردیف‌های موسیقی ایرانی به مطلع «مقام اندر عدد هشت آمد و چار ×× دو شعبه هر مقامی راست ناچار / مقام راست کنج رنج گاه است ×× مبرقع لازمش با پنجگاه است» و مقطع «همین ترتیب تا آخر نوشتم ×× برو بردار از این تخمی که کشتم»، در ذیل اشعار در درون دایره تزئینی اسامی ردیف ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی به ترتیب آورده شده است که از نظر فن موسیقی قابل توجه و تعمق است؛ تملک: طهماسب میرزا مؤیدالدوله؛ مهر: کتابخانه دولت علیه ایران 1329؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: مقوای روغنی بوم ابری قهوه‌ای زمینه طلائی (کار ابوطالب مدرس) با تزیینات، 752ص، 25 سطر، اندازه: 24×37سم [ف: 5-446]