بهجة الشعراء

تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 171 آغاز: بسمله، حمدله، صلات. اما بعد، به موجب حکم همایون ... به داد و به دانش به تاج و به تخت ×× به فر و به مهر و به رای و به بخت؛ انجام: ای سنگدل صیاد من تا چند بر یاد قفس ×× سر زیر بال خود کشم در گوشه گلزارها در دیباچه‌ای الحاقی و به خامه دیگر که به اصالت و درستی آن نمی‌توان اعتماد کرد، آمده که این مجموعه را علی اصغر متخلص به ملک الشعراء، به دستور شاه عباس صفوی، از کتاب‌ها برگزیده، بهجت الشعراء و گلهای رنگارنگ نامیده است؛ خط: نستعلیق تحریری، کا: داود داعی تبریزی، تا: پنج‌شنبه 2 رمضان 1240ق؛ با یادداشتی مورخ 1244ق که نشان می‌دهد دارنده نسخه در خدمت فریدون میرزا و بهمن میرزا شاهزادگان قاجار بوده؛ کاغذ: آهار مهره، جلد: مقوا ابری، گوشه و عطف تیماج قهوه‌ای، 124گ، 15 سطر (8/5×14/5)، اندازه: 14/5×20/5سم [ف: 1-37]