بشری اللبیب بذکر الحبیب

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 160 آغاز: یا خلیلی لیلة الجوزاء ×× ما احتبالی فی المقلة الحوراء؛ انجام: و ما اشرق البدر المنیر كحسنه ×× و انی له ذاک الجمال محاکیا. آخر قصاید الکتاب المسمى بشری اللبیب بذکری الحبیب خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ نسخه بسیار گرانبها و سلطنتی، مصحح، مجدول، مذهب؛ نسخه برای کتابخانه عالیه مولویه امیریه کبیریه مخدومیه ناصریه بن فضل الله، اجازه به خط سراینده ابن سید الناس برای دارنده نسخه که یکی از امراء به نام محمد بن ابی محمد فضل الله (صاحب خزانه) و سه نفر دیگر به نام عبدالله بن ابراهیم و محمد بن محمد و محمد بن عبدالرحمان، و در آن مجلس خود امیر «بشری اللبیب» را بلند خوانده و باقی شنیده‌اند. صورت اجازه این است: «سمع علی هذه القصاید من نظمی؛ قصاید الکتاب المسمى بشری اللبیب بذکری الحبیب صلی الله علیه و علی آله و صحبه و سلم، بقرائة مالکها الجناب العالی المولوی الامیری العالمی السیدی الناصری؛ محمد بن الجناب العالی الامیری الصلاحی ابن المعز الشریف. العالمی المولوی الامامی العلامی ... یمین الملوک و السلاطین ابی محمد عبدالوهاب بن فضل الله العدوی العمری ضاعف الله شرفه و رحم سلفه؛ الجماعة السادة السيد الشيخ الامام تقی الدین ابو محمد عبدالله بن ابراهیم بن افتخار الحلبی، و الشيخ شمس الدین محمد بن محمد بن عبدالله المعروف بالواعظ و الشيخ الامام العلامة شمس الدین محمد بن عبدالرحمان بن علی بن الصائغ. و صح و ثبت فی مجلس واحد یوم الاربعاء لثالث خلون من جمادی الآخرة سنة احدی و ثلاثین و سبع مائة. و اجزت لهم ما ارويه و مالی من نظم و نثر. و كتب محمد بن محمد بن محمد بن احمد بن سيد الناس ابوالفتح اليعمری الربعی سامحه الله تعالى. الحمدلله و صلى الله على سید المرسلین محمد و علی آل محمد و صحبه و سلم تسلیما»؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج قهوه تریاکی رنگ کهنه ضربی یک‌لا، 66گ، 13 سطر (8×18/5)، اندازه: 13×18سم [ف: 2-6]