برهان السداد فی شرح الارشاد

2. اصفهان؛ کتابخانه های اصفهان؛ شماره نسخه: 77 آغاز: برابر؛ انجام: و يمكن أن يكون هذا إشارة إلى التفويض إلى الله تعالى و الرضا بالواقع، كيف كان، فانه لما رأى الميت و علم أن الله سبحانه اختار موته و حياة الرائى رضى بفعل الله و قضائه؛ حمدالله فقال: الحمدلله الذى أحيانى فانه اختار حیاتی و لو اختار موتی لأماتنى فالحمدلله على ذلك. و هذا من أعلى درجات الإيمان. و ربما فسر المخترم هنا بالهالک على غیر بصیر؛ و المعنى على هذا ظاهر من غیر تکلف إلى شیء مما ذکر . نسخه ناتمام و تا مقصد پنجم «صلوة ميت» بیشتر، و معلوم نشد که شارح موفق به اتمام کار خود شده یا تا همین مبحث بیشتر ننوشته است؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ روی برگ 2 نام کتاب و مؤلف - مانا به خط خود او - چنین نوشته شده: «کتاب برهان السداد، فی شرح الارشاد. تصنيف العبد الفقير إلى عفو الله: محمد بن أحمد بن نعمة الله بن خاتون العاملی. عامله الله بلطفه الخفی و أجراه على عوايده بره الحفى، بجاه محمد الأمین و آله الاکرمین»، شیخ محمد بن علی بن احمد ابن خاتون برادر زاده مؤلف تملک خود را نوشته بوده که مع الاسف جمله هایی از آن در صفحاتی ضایع شده و آنچه باقی مانده این عبارت است: «خاتون العاملی. عفی عنه» مهر «الواثق بالله [ظ] الغنى: محمد بن علی، الشهیر بابن خاتون العاملی»، نیز روی همین صفحه: «هو من عواری الزمان عندى و أنا العبد عبدالنبی النباطی»، مانا که نسخه بخط مؤلف باشد، با شرح جمله «و الدعاء عند المشاهدة» خاتمه یافته است؛ کاغذ: فستقی، جلد: تیماج سرخ دارای ترنج، 166گ، 26 سطر (11/5×22)، اندازه: 20×30سم [فهرست روضاتی: 372]