برهان التوحید

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1701/10 آغاز: برابر؛ انجام: و بالجملة كلامنا فی ان جزء الشی لا يجوز ان يكون علة فاعليه لذلك الشى الا فی الخارج نعم ... يجوز ان يكون العلم بالجزء علة للعلم بالكل و لا فساد فی ذلك خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1076ق؛ این رساله نیز جزء مجموعه‌ای است که چند رساله از مصنفات نادر شمسا را دارد و از مجموعه مرحوم تنکابنی است و بر طبق گواهی کلی وی (در ص 129دفتر) این رساله نیز از مؤلفات شمساء گیلانی است؛ کاغذ: فرنگی آهاردار مهره شده، جلد: تیماج قرمز، 15ص (318-332)، 20 سطر، قطع: رقعی، اندازه: 10×17سم [ف: 9-241]