شناسنامه‌ی نسخه‌ی خطی

ایجاز الحکمة

از همدانی، علی شاه بن محمد

کتابخانه مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، تهران · شماره‌ی ۳۳۷/۴-عکسی و ۴۲۳/۵-عکسی

کتابت قرن ۱۱ نستعلیق
/m/50797
شناسه‌ی فهارس: #50797

کاتب و کتابت

کاتب
بی‌کاتب
تاریخ کتابت
قرن ۱۱
محل کتابت
نامشخص
سفارش‌دهنده
—

ویژگی‌های ظاهری

خط
نستعلیق (تحریری) کیفیت خط:
شمار برگ
۳ برگ
شمار سطر
—
اندازه (سانتی‌متر)
—
کاغذ
—
جلد
—

نشان‌های نسخه‌شناسی

  • اصل نسخه (دستخط مؤلف) ندارد
  • حواشی به خط مؤلف ندارد
  • تذهیب و سرلوح ندارد
  • نگاره و نقاشی ندارد
  • تصحیح‌شده ندارد
  • حواشی (محشّی) ندارد
  • جدول‌کشی ندارد
  • رکابه ندارد
  • مقابله و بلاغ ندارد
  • نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلم دارد

اشخاص مرتبط با نسخه

مالکان، واقفان، مصححان، محشیان و دیگر اشخاصی که در این نسخه نشانی از خود گذاشته‌اند هنوز ثبت نشده‌اند. اگر مهر، یادداشت تملک یا وقف‌نامه‌ای در نسخه دیده‌اید، آن را بیفزایید.

رابطه با نسخه‌های دیگر

اگر می‌دانید این نسخه از روی نسخه‌ی دیگری استنساخ شده، با نسخه‌ای مقابله شده، مجلد دیگری از همان دوره است یا نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلمی از آن هست، آن را بیفزایید.

آغاز نسخه

منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
بسمله، حمدله و العاقبة للمتقین و الصلاة علی رسوله محمد و آله اجمعین. أما بعد بدانک که این مختصری است در علم حکمت مبین و مبرهن ... و این رساله را ایجاز الحکمه نام نهاده شد.

انجام نسخه

منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
بلکه او خود منزه است از تنزیه و تشبیه، و هو تعالی عما یقول الظالمون علواً كبيراً.
بخش‌های خالیِ این نسخه: مهرها، تملک‌ها و وقف‌نامه‌ها

فوائد و رسائل مندرج در نسخه

با تاریخ ۱۲۵۵ق

متن مأخذ

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)

ج ۵، ص ۴۳۳، ردیف ۳
● ایجاز الحکمة / فلسفه / فارسی ījāz-ol hekma ؟ همدانی، علی شاه بن محمد hamadānī, ‘alī šāh ebn-e mohammad دارای 12 مسئله فلسفی، کلامی و در آغاز آن نامی از علی شاه همدانی نیامده است؛ لیکن در الذریعة (486/2) و در کتاب بزرگان و سخن‌سرایان همدان (28/2) به نقل از دائرة المعارف عبدالعزیز صاحب جواهر (90/3) از رفیع الدین علی شاه همدانی دانسته شده است. و برخی بر آنند که برای رفیع الدین علی شاه پسر محمد همدانی نوشته شده که اطلاعاتی از او و روزگارش در دست نیست؛ ولی با توجه به تاریخ کتابت 861ق نسخه ایاصوفیا باید قبل از این زمان باشد. با عناوین: در اثبات واجب الوجود، دلیل بر بطلان دور، برهان بر بطلان تسلسل، واجب الوجود، در بیان آنکه عالم قدیم است یا نه، در بیان تقدم و حادث و قدیم، تقسیم موجودات. آغاز: بسمله، حمدله و العاقبة للمتقین و الصلاة علی رسوله محمد و آله اجمعین. أما بعد بدانک که این مختصری است در علم حکمت مبین و مبرهن ... و این رساله را ایجاز الحکمه نام نهاده شد. انجام: بلکه او خود منزه است از تنزیه و تشبیه، و هو تعالی عما یقول الظالمون علواً كبيراً. [الذریعة: 486/2؛ بزرگان و سخن سرایان همدان: 28/2؛ نسخه‌های منزوی 742/2-743؛ فهرستواره منزوی 82/6 (3 نسخه)؛ دنا 321/2 (7 نسخه)]
...
3. تهران؛ دائرة المعارف بزرگ اسلامی؛ شماره نسخه: 337/4-عکسی و 423/5-عکسی آغاز و انجام: برابر نسخه اصل: گویا در تبریز، ملی ش 3390؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: قرن 11؛ با تاریخ 1255ق؛ 3گ (203-205) [عکسی: 2-39]

یادداشت‌ها و منابع پژوهشی

اگر درباره‌ی این نسخه نکته‌ای می‌دانید که در شناسنامه نیامده، یا چاپ، پژوهش، فهرست دیگر یا تصویری از آن سراغ دارید، آن را بیفزایید. پس از بررسی، با نام شما (اگر بخواهید) در اینجا منتشر می‌شود.

حالت پیشنهاد اصلاح. روی ✎ کنار هر فیلد بزنید. برای موارد دیگر، مثل تکراری بودن رکورد، از «پیشنهاد کلی» استفاده کنید.

گزارش اشکال یا پیشنهاد