شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/50506
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- شاه مراد فراهانی
- تاریخ کتابت:
- بیتاریخ
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 7 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق
- تعداد برگ و سطر:
- 17 برگ • 19 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- 12/5×19/5سم
- کاغذ و جلد:
- نخودی، اصفهانی • تیماج سرخ، مقوایی، آستر کاغذ گل و بوته دار
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« یقول العبد الفقير الملتجى الى اكرم العلوى محمد على (کذ) الجرجانی بعد حمدالله تعالى على الاية و شكره على جزایل نعمائه و الصلوة على سيد اصفيائه محمد النبی و آله و امنائه فانی قد تصفحت اکثر كتب من سبقنى زمانا في فنون العلم. »
انجام نسخه
منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« بل ينتفى الجميع و اليه يرجع الامر كله، هذا آخر ما اردنا ايراده في هذا المختصر فلنقطع الكلام ... .. »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
ماشق رساله (که شاید مقصود استنساخ کننده مجموعه باشد) خود را محمد بن عبدالحسین بن حسن بن کرم الله نجفی مشهور به جزایری معرفی کرده است، که تاریخ ندارد لیکن در همین قرن 11 است، پس از پایان نسخه ترجمه عربی اوصاف الاشراف، به عربی چنین دیده میشود: «ماشق (=استنساخ کننده) این نسخه، محمد پسر عبدالحسین پسر حسن پسر کرم الله پسر فرج الله پسر علی آل حسینی المتحجی نجفی معروف به جزائری میگوید: هر کس در اصل فارسی این کتاب بیندیشد اشارتها رموز عرفانی آن را دریابد، خواهد دانست که ترجمان عربی آن را به درستی در نیافته نمیتواند بیان کند»
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 5 • صفحه 398 • ردیف 7
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
7. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2039/3
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، کا: شاه مراد فراهانی، بیتا؛ ماشق رساله (که شاید مقصود استنساخ کننده مجموعه باشد) خود را محمد بن عبدالحسین بن حسن بن کرم الله نجفی مشهور به جزایری معرفی کرده است، که تاریخ ندارد لیکن در همین قرن 11 است، پس از پایان نسخه ترجمه عربی اوصاف الاشراف، به عربی چنین دیده میشود: «ماشق (=استنساخ کننده) این نسخه، محمد پسر عبدالحسین پسر حسن پسر کرم الله پسر فرج الله پسر علی آل حسینی المتحجی نجفی معروف به جزائری میگوید: هر کس در اصل فارسی این کتاب بیندیشد و اشارتها و رموز عرفانی آن را دریابد، خواهد دانست که ترجمان عربی آن را به درستی در نیافته و نمیتواند بیان کند»؛ کاغذ: نخودی، اصفهانی، جلد: تیماج سرخ، مقوایی، آستر کاغذ گل و بوته دار، 17گ (117-133)، 19 سطر (7×14)، اندازه: 12/5×19/5سم [ف: 11-137]