انوار الرياض فی شرح الرياض

3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3089 آغاز: الحمدلله رب العالمين ... و بعد فيقول العبد الراجي الى عفو ربه؛ انجام: من دون تراخ و مهلة و الحمدلله. جلد 2؛ کا: = مؤلف (احتمالاً)، بی‌تا؛ طبق تصریح مؤلف در پایان این نسخه (شامل شرح کتاب الصلوة) است، فاقد صورت وصیت‌نامه‌ای است که در دیگر مجلدهای این کتاب است و به نظر می‌رسد که به خط مؤلف باشد، ذیل نسخه، پس از پایان سخنان مؤلف ریاض، یادداشت مفیدی است از شهشهانی که عبارت است از: «و يستفاد من هذه العباره ما سمى به الشارح شرحه هذا و الا فالديباجه خالية من التسمية و هو مشهور بذلك موصول الينا بنقل خلفه الابلج شيخنا السيد فان اهل البيت ادرى بما في البيت و قد سیمناه به فی اول دیباچه هذه الحاشیه و ايضا يستفاد منها تاريخ الفراغ من هذا المجلد و هو عشر و نيف خلون من شهر صفر المظفر سنه الف و مائه و تسعين و اربعه و انا الخاطى اقول قد تم هذا المجلد و من كتاب انوار الرياض من نعم الكريم الفياض على مؤلفه (علی ید مؤلف-ظ) المحتاج الى التایید الربانی محمد بن عبدالصمد الشهشهانی الاصفهانی فی سنة رسمتها فی دیباجه كتاب الطهاره و هی اولى النصف الثانى من المأته الثالثه من الالف الثانى فانى قد شرعت فيها بعد ما فرغت من هذا المجلد من دون تراخ و مهلة و الحمدالله»؛ کاغذ: آهارمهره، جلد: تیماجی سرمه، 621ص، 25 سطر، قطع: وزیری، اندازه: 18×27سم [ف: 10-643]