انوار التنزیل و اسرار التأویل

306. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 6867-35/47 آغاز: برابر؛ انجام: حتى اذا جاء تهم الساعة غاية لكذبوا لالخسر لان خسرانهم غاية له بغتة فجأة و نصبها على الحال او المصدر فانها نوع من المجيء قالوا يا حسرتنا اى تعالى فهذا اوانك على ما فرطنا حمد تا آیه 31 سوره انعام؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: با تاریخ 1102ق؛ مصحح، محشی؛ نوشته‌ای از محمد اسماعیل بن محمد حسینی نخعی در 1102 ق در اصفهان؛ تملک: ضیاء الدین محمد موحد علوی حسینی از منسوبین شیخ بهایی؛ جلد: مقوا با روکش کاغذی لاجوردی، عطف و گوشه تیماج، 140گ، 24 سطر، اندازه: 19×26سم [ف: 1-519]