انوار البلاغة

7. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 7115 آغاز: الحمدلله ... اما بعد چون همگی همت بندگان سمو المکانی منبع الشأن؛ انجام: یعنی مقطع کلام یعنی باید که آخر کلام در نظم و نثر مشتمل بر عنایت حسن و بلاغت باشد به اعتبار آنکه آخر چیزی است که به گوش سامع می‌رسد. خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: شب شنبه 1 رجب؛ محشی از مؤلف، در برگ اول تملکی به تاریخ 1300؛ جلد: تیماج مشکی سوخت، 164گ، 18 سطر، اندازه: 13×20سم [ف: 25-126]