شناسنامه‌ی نسخه‌ی خطی

انوار البصائر

از حسن بن محمد شریف (د. ۱۲۵۰ ق)

کتابخانه دانشگاه اصفهان، اصفهان · شماره‌ی ۸۸

کتابت سه‌شنبه ۱۷ جمادی الاول ۱۰۹۹ق نسخ
/m/47522
شناسه‌ی فهارس: #47522

کاتب و کتابت

کاتب
محمد باقر بن حاج محب
تاریخ کتابت
سه‌شنبه ۱۷ جمادی الاول ۱۰۹۹ق
محل کتابت
نامشخص
سفارش‌دهنده
—

ویژگی‌های ظاهری

خط
نسخ کیفیت خط:
شمار برگ
—
شمار سطر
—
اندازه (سانتی‌متر)
—
کاغذ
—
جلد
—

نشان‌های نسخه‌شناسی

  • اصل نسخه (دستخط مؤلف) ندارد
  • حواشی به خط مؤلف ندارد
  • تذهیب و سرلوح ندارد
  • نگاره و نقاشی ندارد
  • تصحیح‌شده ندارد
  • حواشی (محشّی) ندارد
  • جدول‌کشی ندارد
  • رکابه ندارد
  • مقابله و بلاغ ندارد
  • نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلم ندارد

اشخاص مرتبط با نسخه

مالکان، واقفان، مصححان، محشیان و دیگر اشخاصی که در این نسخه نشانی از خود گذاشته‌اند هنوز ثبت نشده‌اند. اگر مهر، یادداشت تملک یا وقف‌نامه‌ای در نسخه دیده‌اید، آن را بیفزایید.

رابطه با نسخه‌های دیگر

اگر می‌دانید این نسخه از روی نسخه‌ی دیگری استنساخ شده، با نسخه‌ای مقابله شده، مجلد دیگری از همان دوره است یا نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلمی از آن هست، آن را بیفزایید.

بخش‌های خالیِ این نسخه: آغاز نسخه انجام نسخه مهرها، تملک‌ها و وقف‌نامه‌ها

متن مأخذ

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)

ج ۵، ص ۱۰۰، ردیف ۱۳
● انوار البصائر / چند دانشی / عربی anwār-ul baṣā’ir حسن بن محمد شریف، ق13 قمری hasan ebn-e mohammad šarīf (- 19c) محل تألیف: اصفهان کتاب «انوار البصائر» ظاهراً نامی است برای یک رشته از تألیفات عربی مؤلف در رشته‌های گوناگون و در علوم متنوعه که ظاهراً در دوازده جلد صورت گرفته است که بعضاً به عنوان مقدمه کتاب انوار البصائر معرفی شده و دارای نام‌های مستقلی است که از آن جمله کتاب‌هایی چون «لب اللباب و فصل الخطاب» در حکمت و اعتقادات، «حجية ادلة الفقه» در اصول فقه که محتملاً بخشی از همین کتاب بوده و «زبدة الرجال» در رجال، و بخش فقه آن که در برخی نسخه‌ها دیده می‌شود. گویا مؤلف در پی نگارش کتاب فقهی مبسوطی بوده که بخش کلام و اصول فقه و رجال را به عنوان مقدمه آن قرار داده است. در دیباچه می‌گوید: «هنگامی که از مقدمه این کتاب در چند جلد فراغت یافتم به احکام فقهیه آغاز کردم». مؤلف حسن بن محمد، شاگرد آقا باقر بهبهانی است، که تا سال 1216ق در کربلا بوده و سپس به کرمانشاه آمده و بعد به اصفهان رفته است و تألیفاتی از او به عربی و فارسی می‌شناسیم. نسخه‌های معرفی شده در فهارس نیز مشوش است و آنچه به عنوان «انوار البصائر» آمده جزئی از آن است که بعضاً دارای نام مستقلی نیز هست. [دنا 216/2]
...
3. قزوین؛ میر حسینا قزوینی؛ شماره نسخه: 88 خط: نسخ، کا: محمد باقر بن حاج محب، تا: سه‌شنبه 17 جمادی الاول 1099ق [نشریه: 6-337]

یادداشت‌ها و منابع پژوهشی

اگر درباره‌ی این نسخه نکته‌ای می‌دانید که در شناسنامه نیامده، یا چاپ، پژوهش، فهرست دیگر یا تصویری از آن سراغ دارید، آن را بیفزایید. پس از بررسی، با نام شما (اگر بخواهید) در اینجا منتشر می‌شود.

حالت پیشنهاد اصلاح. روی ✎ کنار هر فیلد بزنید. برای موارد دیگر، مثل تکراری بودن رکورد، از «پیشنهاد کلی» استفاده کنید.

گزارش اشکال یا پیشنهاد