انتقامیه
از قمی شاهرودی، طغان شاه بن نظام (د. ۸۵۰ ق)
کتابخانه دانشکده الهیات دانشگاه تهران، تهران ·
کاتب و کتابت
- تاریخ کتابت
- شنبه ۲ محرم ۱۲۴۷ق
- محل کتابت
- نامشخص
- سفارش‌دهنده
- —
ویژگی‌های ظاهری
- خط
- نستعلیق کیفیت خط:
- شمار برگ
- ۲ برگ
- شمار سطر
- ۱۶ سطر
- اندازه (سانتی‌متر)
- ۱۳×۲۰/۵سم
- کاغذ
- فرنگی
- جلد
- تیماج سبز مقوایی
نشان‌های نسخه‌شناسی
- اصل نسخه (دستخط مؤلف) ندارد
- حواشی به خط مؤلف ندارد
- تذهیب و سرلوح ندارد
- نگاره و نقاشی ندارد
- تصحیح‌شده ندارد
- حواشی (محشّی) ندارد
- جدول‌کشی ندارد
- رکابه ندارد
- مقابله و بلاغ ندارد
- نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلم ندارد
اشخاص مرتبط با نسخه
مالکان، واقفان، مصححان، محشیان و دیگر اشخاصی که در این نسخه نشانی از خود گذاشته‌اند هنوز ثبت نشده‌اند. اگر مهر، یادداشت تملک یا وقف‌نامه‌ای در نسخه دیده‌اید، آن را بیفزایید.
رساله‌های این مجموعه ۲
نسخه‌هایی از همین کتابخانه که زیر شماره‌ی 87 آمده‌اند و در یک مجلد صحافی شده‌اند.
- ۸۷/۱ گلستان سعدی · سعدی، مصلح بن عبدالله ۷۱ برگ
- ۸۷/۲ انتقامیه (همین نسخه) · قمی شاهرودی، طغان شاه بن نظام ۲ برگ
رابطه با نسخه‌های دیگر
اگر می‌دانید این نسخه از روی نسخه‌ی دیگری استنساخ شده، با نسخه‌ای مقابله شده، مجلد دیگری از همان دوره است یا نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلمی از آن هست، آن را بیفزایید.
آغاز نسخه
بسمله. بنام خداوند فرد کریم ×× خدایی که بخشنده است و رحیم / جهان دار روزی ده بندگان ×× بر آرنده کار درماندگان / منزه ز چون و چه و چند اوست ×× مبراست از خویش و پیوند اوست / خرد را سوی ذات او راه نیست ×× ز کنه کمالش کس آگاه نیست / کنون ذکر سلطان عالم کنم ×× زبان را بمدحش مکرم کنم / ابوالغازی آن شاه با داد بین ×× سر شهریاران روی زمین / جهان گیر سلطان گیتی پناه ×× که دنیا ندیده چه او پادشاه / محب علی شاه سلطان حسین ×× دعایش بود خلق را نور عین / یکی روز با جمع یاران خویش ×× مرا مجلسی بود بر خوان خویش / سخنها زهر نوع می‌آمدند ×× کتاب تواریخ می‌خواندند / چه ظلمی که آل علی را رسید ×× از آن قوم ناپاک ملعون یزید / دل حاضران گشت از غم کباب ×× روان شد ز هر چشم صد چشمه آب / در آخر سخن هم بدین جا رسید ×× که حرب حسین علی با یزید / محمد حنیفه شه پاک دین ×× کشید انتقام از سگان لعین / رخ دوستان همچه گل بر شکفت ×× از آن جمله یک دوست با بنده گفت / که ای بلبل داستان سخن ×× ز تو تازه امروز جان سخن / چه داری ز خود این سخن پروری ×× چه باشد که این را بنظم آوری / همی خواهم از لفظ شکر فشان ×× نهی مرهمی بر دل دوستان / شود خارجی را دل از غم فگار ×× بر آید ز جان خوارج دمار / چه بودم ز مولای دین رسول ×× مرا التماس وی آمد قبول / گرم فتح توفیق بخشد خدای ×× بنظم آرم این [قصه] سر تا بپای
انجام نسخه
ز هشتصد چه بگذشت هشتاد و چار ×× بنظم آمد این قصه نامدار / شد این نظم ماه محرم تمام ×× نهادم و را «انتقامیه» نام / کسی گر بگوید که این شعر کیست ×× فقیر جگر خسته را نام چیست / مرا بیشتر خلق از خاص و عام ×× طقان شاه خوانند ابن نظام / مکانم قم و شاهرودم وطن ×× کسانند هر جا ز خویشان من / بسی خدمت رهروان کرده‌ام ×× بسی پیش کارا گهان بوده‌ام / الهی بحق شه کربلا ×× ببخشای یا رب تو از ما گناه / دیگر هر که بنویسد آن نامه را ×× نگهدار دستش که زر خامه را / الهی بخواننده رحمت کنی ×× مقامش بفردوس جنت کنی / هر آنکس که آمین بگوید ز جان ×× الهی او تو را بجنت رسان / تو این اهل هنگامه را سر بسر ×× بیامرز از رحمت دادگر / هزاران درود و هزاران سلام ×× ز ما بر محمد علیه السلام
متن مأخذ
یادداشت‌ها و منابع پژوهشی
اگر درباره‌ی این نسخه نکته‌ای می‌دانید که در شناسنامه نیامده، یا چاپ، پژوهش، فهرست دیگر یا تصویری از آن سراغ دارید، آن را بیفزایید. پس از بررسی، با نام شما (اگر بخواهید) در اینجا منتشر می‌شود.