الانباه على طريق الله

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3920/13 آغاز: بسمله اللهم صلی علی سیدنا محمد و اله و صحبه قال العبد الفقیر الى رحمة الله ... المسعود عبدالله بدر بن عبدالاله الحبشی معتق ابی الغنائم ابی الفتوح الحرانى الحمد لله الذین جعل قلوب العارفین خزائن علومه و حکمه ... اما بعد فانی ذاکر فی هذا الکتاب الذى سمیته کتاب الانباه علی طریق الله بعض ما سمعته من کلام شیخنا ... و تنبیهاته و اشاراته فی طریق الله ... قال عبدالله بدر سمعت شیخنا ابا عبدالله ابن العربى یوما و هو یقول من امسک جوارحه اراح قلبه؛ انجام: والعلماء على قسمین عالم یتعشق بحکمة ما فهى ضالته ینشدها و عالم جالس الحکیم و هو الله تعالى فلا یزال ینقلب فی اطوار الحکمه فی کل نفس لانه لایمکن له التقید بحکمه ما فی هذه الحاله فان منه تنفجر الحکم و الحمدلله رب العالمین کتاب الانباه بحمدالله و عونه و حسن توفیقه فی المدینتة المشرفه. بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: بخش کهن آهار مهره شکری بخش تازه‌تر فرنگی، جلد: تیماج قهوه‌ای ضربی عطف و حواشی سجاف شده با تیماج، 22ص (320-341) [ف: 10-1961]