شناسنامه‌ی نسخه‌ی خطی

الهی نامه

از انصاری، عبدالله بن محمد (۳۹۶–۴۸۱ ق)

کتابخانه لغت نامه دهخدا، تهران · شماره‌ی ۲۹۸/۴

کتابت قرن ۱۰
/m/44920
شناسه‌ی فهارس: #44920

کاتب و کتابت

کاتب
بی‌کاتب
تاریخ کتابت
قرن ۱۰
محل کتابت
نامشخص
سفارش‌دهنده
—

ویژگی‌های ظاهری

خط
نامشخص کیفیت خط:
شمار برگ
۱ برگ
شمار سطر
—
اندازه (سانتی‌متر)
—
کاغذ
—
جلد
تیماج سبز مقوایی

نشان‌های نسخه‌شناسی

  • اصل نسخه (دستخط مؤلف) ندارد
  • حواشی به خط مؤلف ندارد
  • تذهیب و سرلوح ندارد
  • نگاره و نقاشی ندارد
  • تصحیح‌شده ندارد
  • حواشی (محشّی) ندارد
  • جدول‌کشی ندارد
  • رکابه ندارد
  • مقابله و بلاغ ندارد
  • نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلم ندارد

اشخاص مرتبط با نسخه

مالکان، واقفان، مصححان، محشیان و دیگر اشخاصی که در این نسخه نشانی از خود گذاشته‌اند هنوز ثبت نشده‌اند. اگر مهر، یادداشت تملک یا وقف‌نامه‌ای در نسخه دیده‌اید، آن را بیفزایید.

رساله‌های این مجموعه ۵

نسخه‌هایی از همین کتابخانه که زیر شماره‌ی 298 آمده‌اند و در یک مجلد صحافی شده‌اند.

  1. ۲۹۸/۱ ترجمان القرآن · عادل خراسانی، عادل بن علی
  2. ۲۹۸/۲ آداب تلاوت القرآن · نووی، یحیی بن شرف
  3. ۲۹۸/۳ الحروف التی کتب بعضها علی خلاف بعض فی المصحف ...
  4. ۲۹۸/۴ الهی نامه (همین نسخه) · انصاری، عبدالله بن محمد ۱ برگ
  5. ۲۹۸/۵ جنگ

رابطه با نسخه‌های دیگر

اگر می‌دانید این نسخه از روی نسخه‌ی دیگری استنساخ شده، با نسخه‌ای مقابله شده، مجلد دیگری از همان دوره است یا نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلمی از آن هست، آن را بیفزایید.

آغاز نسخه

آغاز
خواجه عبدالله انصاری فرماید اگر ابلیس آدم را بدآموزی کرد گندم را که روزی کرد

انجام نسخه

انجام
آنچه حلاج گفت من گفتم او آشکار و من نهفتم (یک صفحه)
بخش‌های خالیِ این نسخه: مهرها، تملک‌ها و وقف‌نامه‌ها

متن مأخذ

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)

ج ۴، ص ۷۸۷، ردیف ۱۸
● الهی نامه = مناجات = الهیات = سجعيات / عرفان و تصوف / فارسی elāhī-nāme = monājāt = elāhīyāt = saj‘īyyāt انصاری، عبدالله بن محمد، 396-481 قمری ansārī, ‘abd-ol-lāh ebn-e mohammad (1006-1089) پندها و اندرزها و مناجات‌هایی است عرفانی و اخلاقی به نظم و نثر مسجع مقفی؛ دارای چندین تحریر و رساله‌های متفاوت و با چندین نام هم چاپ شده است. آغاز: 1. بسمک القدوس قدسنی منی. الهی این چه فضل است که با دوستان خود کردی که هر که ایشان را شناخت ترا یافت و هر که ایشان را یافت ترا شناخت 2. ای ز دردت بیدلان (خستگان) را بوی درمان آمده ×× یاد تو مر عاشقان را مونس جان آمده / صد هزاران همچو موسی مست در هر گوشه ×× رب ارنی کوشد و جویان دیدار آمده ... ای کریمی که بخشنده عطائی 3. ای کریمی که بخشنده عطائی و ای حکیمی که پوشنده خطائی و ای صمدی که از ادراک خلق جدائی و ای احدی که در ذات و صفات بی همتائی 4. بسمله، الحمدلله رب العالمين، والعاقبة للمتقین ... ای ز دردت خستگان را بوی درمان آمده ×× یاد تو مر عاشقان را مونس جان آمده 5. الهی دلی ده که در کار تو جان بازیم، جانی ده که کار جهان سازیم 6. دلا در کار (راه) حق میکن نظرها ×× که در راه تو می‌بینم خطرها 7. بسمله، الهی یکتای بی همتایی و قیوم توانایی و بر همه چیز دانایی و در هر حال بینایی از عیب مصفایی و از شرک مبرایی انجام: 1. نجات خواهی مبتلا شو بقا طلبی از پی فنا شو اگر داری طرب کن و اگر نداری طلب کن. الهی عبدالله عمری بکاست و عذری نخواست. 2. و بخت ازلی به در آید و صبح وصال برآید و در سعادت بگشاید و آفتاب جمال الهی رو نماید. 3. الهی اگر نه از تو آغاز این کارستی لاف مهر تو هرگز که یارستی. اگر نه ترا این حدیث خواستی پسر عمران به طلب ارنی کی برخواستی. 4. تا به دنیا از کلبه کتم عدم ×× سوی حضرت جز نیاز و ناله نفرستاده اند / پیر انصاری تو میدانی که ایشان کیستند ×× فرقه‌ای بی کروفر زمره دل ساده اند. 5. الهی این چاشنی که دادی تمام کن، و این برق که تابیدی مدام کن بجودک و کرمک یا ارحم الراحمین 6. بنگر که چه روز از کجا آمده‌ای ×× میدان که چه می کنی، کجا خواهی رفت چاپ: تحریرهایی از آن به نام‌هایی چند چاپ شده است؛ از جمله به کوشش وحید دستگردی در رسائل (تهران، ارمغان 1319) [الذریعه 114/18 و 208؛ و 243: گنج‌نامه، 240/22؛ فهرست مشترک نسخه‌های خطی پاکستان، اسلام آباد 2411/4؛ نسخه‌های منزوی 1048/2 و 1146و 1322و 1434؛ مشار فارسی 486/1: الهی نامه، 578و 4102/4؛ فهرستواره منزوی 485/6-488، 108/7، 981/8؛ دنا، ج2، ص134-136و ج6، ص51-58؛ مجموعه رسائل فارسی خواجه عبدالله انصاری، با تصحیح و مقدمه محمد سرور مولایی]
...
18. تهران؛ لغت‌نامه دهخدا؛ شماره نسخه: 298/4 آغاز: خواجه عبدالله انصاری فرماید اگر ابلیس آدم را بدآموزی کرد گندم را که روزی کرد؛ انجام: آنچه حلاج گفت من گفتم او آشکار و من نهفتم (یک صفحه) بی‌کا، تا: قرن 10؛ جلد: تیماج سبز مقوایی، 1ص، قطع: ربعی [نشریه: 3-414]

یادداشت‌ها و منابع پژوهشی

اگر درباره‌ی این نسخه نکته‌ای می‌دانید که در شناسنامه نیامده، یا چاپ، پژوهش، فهرست دیگر یا تصویری از آن سراغ دارید، آن را بیفزایید. پس از بررسی، با نام شما (اگر بخواهید) در اینجا منتشر می‌شود.

حالت پیشنهاد اصلاح. روی ✎ کنار هر فیلد بزنید. برای موارد دیگر، مثل تکراری بودن رکورد، از «پیشنهاد کلی» استفاده کنید.

گزارش اشکال یا پیشنهاد