اغذيه و اشربه

مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 211452/1 آغاز: سپاس بی قیاس روزی دهی را که اغذیه و اشربه الازل الی الابد از خوان نعمت خود معد و مهیا گردانید که کم نشد و نشود و صلوه (کذ) و درود بر روزی خارانی (کذ) که عالم را یک لقمه و دریاها یک جرعه گردانیدند و از نعمت او سیر نشدند علی الخصوص بر اکمل و اتم ایشان علیه افضل الصلوه (کذ) و اکمل التحیات و بر تابعان او باد و بعد چون مأمور شدم که دو سه کلمه از سخنان اطباء در بیان اغذیه و اشربه بنویسم سمعا و طاعه واجب دیدم؛ انجام: این مجموعه بر طریق معهود حلوا سازند. خط: نستعلیق، کا: شهاب الدین علی حسنی حسینی طباطبائی شولستانی، تا: شنبه 27 ذیقعده 1019ق، جا: اصفهان؛ ضمیمه: یک صفحه از «رساله در مقامات و مصطلحات عرفاء و صوفیه» که به خط مغایر با خط نسخه نسبت داده شده به شیخ اشراق، انجام نسخه: «و اهلنی لمعرفة اسرارک الهی کم من عبد آبق»؛ کاغذ: آهاری نخودی، جلد: تیماج عنابی، 17 سطر، اندازه: 12×18سم [ف: 11-313]