اعتقادات منظوم

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 10834/12 آغاز: و ما القرآن مخلوقاً تعالی ×× کلام الرب عن جنس المقال / ورب العرش مستول علیه×× بلا وصف التمکن و اتصال. (آغاز ترجمه:) نه مخلوق است قرآن و نه محدث ×× کلام حق شنایسش تعالی / بر از عرش است خدا فوق جهت نه ×× ز روی مرتبت گویم نه بالا؛ انجام: لعل الله یعفوه بفضل ×× و یعطیه السعادة فی المآل. (انجام ترجمه:) مگر ایزد بیامرزد به فضلش ×× سعادتها دهد در دار عقبی / بخوانم مر خدا را در همه وقت ×× ز بهر آن که ذکری گوید از ما / به فیروزی شد این توحید منظوم ×× چو سمط گوهر و عقد ثریا / خداوندا به فضل خود بیامرز ×× مر آن کس را که کرد این نظم انشاء خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ جلد: مقوا، با روکش پارچه‌ای، 5گ (84پ-88ر)، اندازه: 15×20سم [ف: 20-367]