اصول الفقه

78. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 9035 آغاز: اما الاستصحاب فقد عرف بتعاريف عديدة تبلغ الى عشرة بل الزيادة ولكن يرجع كلها الى ثلثه احدها تعريفه بالمحل و هو صريح عبارة صاحب المعالم و ظاهر عبارة الفاضل في القوانين؛ انجام: فنقول ان اختلاف الحكم فى تلك الصوره انما يكون من اجل حصول الاختلاف في الصغرى اذا القائل بتقديم المقرر في المسئلة الاولى يقدم الخاطرنا من جهة ان الاصل عنده في تلك الصورة هو الخاطر فارتفع الثانى بالمرة و لو كانت. مؤلف از مردمان قرن 13 و اوایل قرن 14ق و به احتمال قوی از شاگردان سید حسین کوه کمره‌ای یا میرزا محمد حسن شیرازی است. کتاب یک رشته نگارشی است در اصول عملیه به سبک «رسائل شیخ انصاری». روش تألیف می‌نماید که حاصل افادات درسی است. موجودی نسخه: از مبحث استصحاب تا اواخر مرجحات. این نسخه مسوده اصلی است؛ خط: نستعلیق تحریری، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ واقف: حاج شیخ مرتضی امامی تلارمی، تیر 1341؛ کاغذ: فرنگی حنایی، جلد: مقوا، گوشه و عطف پارچه مشکی، 399گ، مختلف السطر، اندازه: 15×21سم [ف: 16-28]