اصول الفقه

151. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 7639/1-51/99 آغاز: ان تقدم الخاص و ان لم يعلم فيحمل على المقارنة فصل اما باقى على عمومه و ان قالوا؛ انجام: خلافاً للشافعي يرجح بعض وجوه المشترك بغالب الرأى فى التصرف ... ما لايجوز ان يكون مقصوداً يسقط الفرع بسقوط الاصل يفتقر فى الانتهاء يلزم مراعات الشرط بقدر الامكان اليمين ابدل على النفى. تمت رساله مختصری است در اصول فقه. مؤلف از اهل سنت بوده و کتابش را در چند «رکن» تنظیم کرده است. بخش موجود در رساله حاضر از رکن دوم به بعد است که عنوان رکن دوم از آغاز رساله افتاده است. عنوان با ارکان عبارتند از رکن سوم فی الاجماع، رکن چهارم القیاس و پس از آن باب فی التعارض و باب الاجتهاد و خاتمه فی قواعد کلیه او اکثریه آمده است. در عنوان صفحه اول نوشته شده «شرح الخادمی» که درست نیست، زیرا شرح خادمی رساله دوم مجموعه است که غیر از رساله حاضر است؛ کا: محمد بن عبد الله الطارقرى، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز؛ 30گ، 19 سطر، اندازه: 15×20سم [ف: 1-398]