اصول الفقه

98. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 6541-33/91 آغاز: بسمله المطلب الثانی فی الظن ويقع الكلام فيه تارة في اصل امكان التعبد به وامتنا عه واخرى في وقوعه وجواز العمل به ... مقامان المقام الاول قداختلفوا فى ان التعبد بالظن؛ انجام: مع عدم العلم الوقوع فی مخالفة الواقع كثيرا و لايبعد ان يكون الوقف ايضا من هذا القبيل فافهم هذا تمام الكلام في هذه المسألة و الحمدلله اولاً و آخراً و الصلوة على نبيه محمد و آله الطاهرين ظاهراً و باطناً مباحث استدلالی است در اصول فقه شیعی با نقل اقوال و رد و ایراد بسیار، تألیف یکی از فقهای قرن سیزدهم هجری است که از میرزای قمی با دعای «رحمه الله» نقل می‌کند. شامل مطلب ثانی فی الظن است و در باره انسداد نیز بحث مفصلی دارد؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: دهه آخر شوال 1278ق؛ مصحح، محشی با نشان «منه»؛ جلد: تیماج قهوه‌ای مجدول، 182گ، 19 سطر، اندازه: 15×21سم [ف: 1-393]