اشعار

2448. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 880 آغاز: از غم عشقت مرا نی تن به جانی مانده ×× آن خیالی گشته و زین یک کمانی مانده. با کلمه (است) در آخر مصارع؛ انجام: جانا بنشین و زان دولت در کوشم ×× کو یک سخن و ز ناله خاموشم / ورنه زخراش دل خود نخروشم ×× خود را و ترا بعالمی نفروشم مجموعه‌ای است از غزلیات، مقطعات و رباعیات متفرق از: حسینی (سلطان حسین میرزا بایقرا)، قاسم انوار، حافظ، خواجه کمال، حسن دهلوی، عبدالرحمن جامی، کاتبی، امیر شاهی، امیر علیشیر نوائی، دهلوی، شیخ سعدی، بساطی، مفلسی، رفیق، نسیم، خواجه عصمت، سلمان ساوجی، خیالی، رفیقی، ریاضی، حلوائی، ابن یمین، آذری، شاهی سبزواری، طغاتیمورخان، طوسی، عارفی، طالعی، سهیلی امیر شیخ، سیفی یادگار نیک؛ این نسخه برای سلطان حسین میرزا بایقرا کتابت و تزئین شده؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ این نسخه به‌سال 1283 هجری در کتابخانه فرهاد بن ولیعهد موتمن الدوله بوده و سپس در 24 شهر محرم الحرام قوی ئیل 1301 توسط آقا بهرام داخل کتابخانه مبارکه موزه شده و به سال 1322 از عرض کتابخانه مظفری گذشته است، مجدول زرین، دو صفحه اول دارای حواشی و دو کتیبه مذهب مزدوج مرصع ممتاز که در هر صفحه 7 بیت از اشعار فارسی سلطان حسین میرزا بایقرا و شاه قاسم انوار کتابت شده، در میان کتیبه‌های این دو صفحه به خط نستعلیق و به سفیداب چنین رقم رفته است: «این نسخه مجموعه چون آب زلال ×× بنگر که چه نیکو بود از غایت حال / بحریست پر از جواهر مالامال ×× مجموع درو معانی اهل کمال»؛ کاغذ: متن سمرقندی الوان، جلد: تیماج لاکی سوخته وسط ترنج و اطراف نیم‌ترنج‌های مختلف الشکل و یک حاشیه کتیبه‌ای سوخت معرق زمینه لاجوردی، 279ص، 7-13-17 سطر، قطع: وزیری، اندازه: 20×31سم [ف: 3 - 347]