نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- محمد علی بن رضا حسینی
- تاریخ کتابت:
- 1258ق (1258 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 1198 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق
- تعداد برگ و سطر:
- 3 برگ • -
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 16/5×21/5سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • جلد نامشخص
انجام نسخه
« منم عارف ثناگوی تو شاها کاندرین گلشن ×× به رنگ برگهای غنچه دارم صد زبان با هم / مرا باشد زفیض آبروی گوهر مدحت ×× نهان در قطره دل بحرهای بیکران با هم / دری غیر از درت نشناسم و زین در طمع دارم ×× حصول مدعای این جهان و آن جهان با هم / مصفی باد دل از گرد کلفت دوستانت را ×× مه و مهر ند تا آئینه پرواز جهان با هم
قصیده در مدح امیر المومنین (ع)، از شاعری است با تخلص عارف دارای قدرت طبع و ذوق و دانش. در مقدمه قصیده سخن درباره توحید و قدرت طبع شاعر و نیز اشارات فلسفی - اخلاقی دارد و پس از بیت سی ام به مدح مولی می‌پردازد. اینک نمونه اشعار از آغاز قصیده و دیگر ابیات: «من و دل فارغ از کلفت نشستیم آن زمان با هم ×× که بر خیزند و ننشینند دیگر جسم و جان با هم / بود نور ظهور او حجاب طلعت خوبان ×× که نتوان دید خورشید و کواکب راعیان با هم / جهان دریا و تن کشتی و دانش خوبان ×× دل و جان در حقیقت لنگراند و بادبان با هم/ ... به درگاه شهی آریم رو کانجا سرافرازان ×× بسان بندگان دارند سر بر آستان با هم / علی مرتضی کز بندگان بر استان او فرو آرند بهر سجده سر، گردن کشان با هم / غلط کر گویمش ممکن خطا گر گویمش واجب ×× کز او باشد صفات ممکن و واجب عیان با هم »
مهرها، یادداشت‌های تملک و وقفیات نسخه
مهر ند تا آئینه پرواز جهان با هم
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 3 • صفحه 835 • ردیف 1198
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
1198. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1149/3-طباطبائی
انجام: منم عارف ثناگوی تو شاها کاندرین گلشن ×× به رنگ برگهای غنچه دارم صد زبان با هم / مرا باشد زفیض آبروی گوهر مدحت ×× نهان در قطره دل بحرهای بیکران با هم / دری غیر از درت نشناسم و زین در طمع دارم ×× حصول مدعای این جهان و آن جهان با هم / مصفی باد دل از گرد کلفت دوستانت را ×× مه و مهر ند تا آئینه پرواز جهان با هم
قصیده در مدح امیر المومنین (ع)، از شاعری است با تخلص عارف دارای قدرت طبع و ذوق و دانش. در مقدمه قصیده سخن درباره توحید و قدرت طبع شاعر و نیز اشارات فلسفی - اخلاقی دارد و پس از بیت سی ام به مدح مولی می‌پردازد. اینک نمونه اشعار از آغاز قصیده و دیگر ابیات: «من و دل فارغ از کلفت نشستیم آن زمان با هم ×× که بر خیزند و ننشینند دیگر جسم و جان با هم / بود نور ظهور او حجاب طلعت خوبان ×× که نتوان دید خورشید و کواکب راعیان با هم / جهان دریا و تن کشتی و دانش خوبان ×× دل و جان در حقیقت لنگراند و بادبان با هم/ ... به درگاه شهی آریم رو کانجا سرافرازان ×× بسان بندگان دارند سر بر آستان با هم / علی مرتضی کز بندگان بر استان او فرو آرند بهر سجده سر، گردن کشان با هم / غلط کر گویمش ممکن خطا گر گویمش واجب ×× کز او باشد صفات ممکن و واجب عیان با هم»؛ خط: نستعلیق، کا: محمد علی بن رضا حسینی، تا: 1258ق؛ 3گ (43-45)، قطع: خشتی، اندازه: 16/5×21/5سم [ف: 23-623]